Milliyet Gazetesi köşe yazarı Abbas Güçlü, AİBÜ Rektörlük seçimlerinin sonuçlanmasının ardından gazetemize açıklamalarda bulunan İzzet Baysal Vakfı Başkanı Ahmet Baysal'ın ifadelerine köşesinde yer vermişti. Abbas Güçlü'ye cevaben İzzet Baysal Vakfı Başkanı Ahmet Baysal tarafından cevap yazısının bir kısmı Güçlü'nün köşesinde yer alırken, tamamına yer verilmemişti. İşte Baysal'ın, Milliyet Gazetesi köşe yazarı Abbas Güçlü'ye cevabının tam metni;
Sayın Güçlü,
Devamlı okuyucusu olduğum gazetenizin Diyalog köşenizde "Edepsizlik yapan rektör gitmiş" başlıklı yazınızı çıktığı aynı gün okudum.
Rektörlük seçimlerinin Üniversite ve Bolu'da merakla beklendiği son aşamada, Bolu'dan telefon ederek neticeyi bana "müjdeleyen" ve görüşümü soran gazeteciye, o bir anlık heyecanım neticesi, telefonla verdiğim tepki gazetecinin yazdığı gibi olmuş olabilir. Olabilir, diyorum; zira o hayırlı haberin şoku içinde ne söylediğimi, kelimesi kelimesine hatırlıyor değilim; Gazeteci doğruluğuna inandığım bir gazetecidir, öyle söylediğimi yazmışsa, doğrudur.
Rektörün, Üniversitesine Vakfımızca armağan edilen Mimarlık ve Mühendislik Fakültesinin temel atma törenine, Üniversitenin de bilgisi dahilinde davet ettiğimiz bir Başbakana Rektörün reva gördüğü hareketi siz "yanlış" olarak değerlendirmişsiniz. Ben ise "edepsizlik" olarak değerlendirmişim. Dikkat ederseniz siz de ben de bu değerlendirmeyi Rektörün şahsı için değil "yaptığı hareket" için kullanıyoruz. Bu kelimeyi "Rektör" için kullandığım şeklindeki ifadeniz bu nedenle doğru değildir.
Okuyucunun doğru yargıya varabilmesi için, 10 ay kadar önce yaşanan ve çoktan unutulmuş olan bu "hareketi" biraz hatırlamak gerekiyor:
Başbakan, Bolu'da her sene düzenlenen 11 Mayıs İzzet Baysal'a Şükran gününün 2005 yılındakinde, Boluluların bu bulunmaz hayırsevere gösterdikleri vefaya katılmak, böylece Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı tarafından ilk "Devlet Üstün Hizmet Madalyası" ile ödüllendiren kişi olan bu hayırsevere, kendisi de ilk defa Cumhuriyetin bir Başbakanı olarak şükranını göstermek istemiş, bu vesileyle de aynı gün Vakfın rahmetlinin ismini taşıyan Üniversiteye armağan edeceği Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi temel atma törenine de davet edilmişti. Nitekim, sabahtan Şehir Merkezinde, rahmetlinin anıtı önünde başlayan İzzet Baysal'a Şükran Töreni, bir Başbakanın katılması ile daha da onurlanan Boluluların coşkulu katılımı ile gerçekleşmiş ve Sayın Başbakan yaptığı konuşmada, rahmetlinin yazıya döktüğü bazı prensipleri daha da açarak, tüm ülke insanının onun gibi olması gereğini vurgulamıştır. Tek cümlesinde dahi siyasi görüş ifade etmeyen bir konuşma olduğuna sizi temin etmek isterim. Aksi herkesten önce bizi tedirgin ederdi.
Yazınızda Rektörden naklettiğiniz "olayın siyasi şova dönüştürüleceği iddiası" bu nedenle o mutlu günümüz boyunca bir kere dahi yaşanmamış, kalabalıkların doldurduğu İzzet Baysal Caddesindeki yürüyüşte bir tek Parti bayrağı bile görülmemiştir. Yapılan "şov" değil, o büyük insana, her 11 Mayıs'larda tekrarlanan samimi şükran ve sevgi gösterisidir.
Gelelim aynı gün, o coşkulu törenden iki saat sonra ismini taşıyan Üniversite kampüsünde yapılan temel atma töreninde yaşanan üzücü olaya: Bunları özetle de olsa hatırlayalım da, o törende rektörün, bırakınız sadece Cumhuriyetin bir Başbakanına karşı, Üniversitesine bir fakülte armağan eden Vakfa karşı yaptığı hareket "edepli mi? ona bakalım. Veya bu hareketi sizin yaptığınız gibi yalnızca "yanlış"la değerlendirebilmek yeterli olur mu?
O gün temel atma töreninde yaşanan olayı burada uzun uzun anlatmak istemiyorum. Özetle: Şehir Merkezindeki törenden sonra Üniversiteye temel atma törenine çıkılırken Yurdaer Otelde yenen yemekte, Başbakanın eline, Üniversite Yönetim Kurulunun aldığı bir karar bir basın bildirisi olarak tutuşturuluyor. Başbakanın memnuniyetle beklendiğini sandığı törene gitmesinden yalnızca iki saat önce okuduğu bu bildiride özetle: "Başbakan ve onu bu törene davet eden Vakfımızın Üniversiteye siyaseti soktuğu ima ediliyor, bu nedenle Rektör ve Yönetim Kurulunun törene katılmayacakları" bildiriliyor. Başbakanı bir Başbakan gibi değil de, başında bulunduğu siyasi partinin başkanı gibi gören bir Üniversite Yönetiminin muhakeme zafiyetine bakınız!. Bu bildiri ile asıl kendilerinin siyaseti Üniversiteye sokanlar olduklarını itiraf ettiklerinin bile farkında değiller.
Nitekim tören alanına çıkıldığında, alanda Üniversiteden birçok akademisyen ve öğretim görevlisi hazır bulunmasına rağmen ne Rektör ne de Yardımcılarından hiç birisi Başbakanı karşılamaya gelmedi.
Başbakanın, haklı olarak Türkiye Cumhuriyetinin bir Başbakanı olarak karşılanmasını beklediği bu törende Rektörün bu davranışına tepkisi çok sert ve konuşması da uğradığı "hakaretin" paralelinde oldu.
Ertesi gün olayı manşet yapan tüm Gazeteleri tekrar bir gözden geçiriniz: Olayı tahlil eden köşe yazarlarının neredeyse %90'ı Rektörün, Üniversitesine gelmiş bir Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına, en azından bir "hoş geldiniz"i bile çok gören bu davranışını kınıyor, bazıları ise sadece kınamakla yetinmiyor, Başbakanın uğradığı hakareti saygısızlık olarak niteliyor, bazıları Türk Örf ve Adetlerine karşı yakışıksız buluyor, bazıları, örneğin sizin gibi, buna "yanlıştı" demekle yetiniyor, bazıları ise o törende Başbakanın uğradığı hakarete verdiği cevabı "hafif bile" buluyor ve yazısında "bana kalsa daha ağırını söylerdim" diye yazıyor. Bolu'da ise, başta tüm Parti Teşkilatları ve tüm sivil toplum örgütleri, istisnasız, bildiriler yayınlayarak Rektörü ağır ithamlarla suçluyorlar. Türkiye Tüm Eğitimciler Derneği (TÜMDER) hatta bir bildiri yayınlayarak Rektörü istifaya davet ediyor.
Size küçük görülebilecek, fakat Üniversitemiz için çok mühim addettiğim bir olayı da bu arada nakletmek isterim: Rektörün bu davranışı törende bulunan bir çok öğretim üyesini o kadar üzmüş olmalı ki, Başbakan kürsüden o sert konuşmasını yaparken, arka sıralarda oturan bir değerli akademisyen (ismi bende mahfuz, isterseniz kendisinden izin alarak açıklayabilirim), arkamdaki sıradan omuz başıma uzanarak, yanında oturduğum Valinin ve Milli Eğitim Bakanın da duyacağı bir sesle "Öğretim görevlileri olarak Rektörün bu davranışına çok üzgünüz; müsaade ediniz de kürsüden bu üzüntümüzü ifade edelim." demiş, "Ortamı daha fazla germeyelim!" ricamla yerine dönmüştür.
Olay budur, değerlendirmeler de böyle olmuştur.
Ama Rektörün davranışında, hiç kimsenin dikkatini çekmeyen bir davranış daha vardır ki, rahmetlinin Vakfını emanet ettiği biz Vakfının Yöneticilerini son derece rencide etmiştir. Yayınladıkları bildiride "Vakıf Yönetiminin, İzzet Baysal'ın Atatürkçü idealinden uzaklaşarak bir siyasi zihniyetin güdümüne girdiği" ima edilmiştir.
Bu kabul edemeyeceğimiz çok ağır bir ithamdı. Hele anlatacağım aşağıdaki olayda göreceğiniz gibi, vaktiyle böyle bir ithamla karşılaştığımızda Vakıf Senedine bir ilave bile yapılmıştı.
Olayı şöylece hatırlayalım: Refah Partisi'nin iktidarı döneminde, Hükümet Başkanı Erbakan bir karşılaşmamızda yüzüme karşı "Üniversitenizde ateistler yetişiyor!" ithamında bulunmuş, ilk defa o zaman Vakıf, bu partinin temsil ettiği zihniyetin zamanla yönetime sızabileceği korkusu içine düşmüş ve o ithamın tepkisiyle ani olarak toplantıya çağrılan bir Olağanüstü Mütevelliler Genel Kurulunda oybirliği ile Vakfın 4. Amaç maddesine şu cümle ilave edilmiştir: "..Vakıf bu amacını çağdaş, laik ve demokratik Atatürkçü düşünce ışığından ve Ulu Önderin muasır medeniyete ulaşmada gösterdiği yoldan gerçekleştirmeyi esas alır!"
Sayın Güçlü,
Yazınızı okuduktan sonra birden şunu düşündüm: Nakledilen üzücü olay rahmetlinin sağlığında yaşansaydı acaba tepkisi ne olurdu?
Bahsettiğiniz gibi hakikaten hoşgörülü bir kimse idi; elbette ki son derece üzülecek, bildiğimiz içine kapanıklığı ile acısını içine atacaktı. Fakat olaya "tolerans" göstermesi mi? Asla!..
50 yılını onunla birlikte geçirmiş ve çok az konuşan içine kapanık o büyük insanı en iyi tanıyan bir yeğen olarak inanmanızı isterim ki, içine gizlediği o tepkiyi, Vakfını emanet ettiği bizlerden bekleyecek, bu tepkimizi göremediği takdirde "Emanetini emin ellere teslim etmiş olmadığının" yargısına varacaktı ki, bu onun için yıkım olurdu..
Bu nedenle olayı sizlerden biraz daha farklı değerlendirmemizi lütfen anlayışla karşılayınız.
Son nefesine kadar, "Bolulular! Bu Vakıf sizindir; ona sahip çıkınız!" diyecek derecede güvendiği Biz Vakfının emanetçilerinin, bu güvende en ufak bir zafiyet göstermemizi kimse bizden beklememelidir.
Hiç beklemediğim anda aldığım bir telefona o anın heyecanı ile Rektörün hareketini "edepsizlik" olarak değil de belki daha hafif bir sıfatla değerlendirebilseydim, muhakkak ki "edep" açısından daha iyi olurdu, ama bu takdirde emin olunuz kendimi o büyük insanı gerektiği şekilde savunamadığımın üzüntüsünden kurtaramazdım. O anda içimden kopup gelmiş o kelimeyi kullanmışım; Sizi ve okuyucularınızı üzdü isem özür dilerim.. Yukarıda anlatmaya çalıştığım mazeretimi haklı bulup bulmamaları da elbette okuyucularınızın takdirindedir.
Bir hafta önceki seçimi değerlendiren yazınızda, bu neticenin o olayda Başbakana karşı Rektörün davranışının mı, yoksa sıraladığınız başka nedenlerin mi sebep olduğu sorusuna cevap arıyorsunuz. Emin olunuz ben de bilmiyorum!.
Ama o olaydan sonra benim hiç sarsılmayan inancım, YÖK'ü bu sıralamaya sevk eden diğer sebepler ne olursa olsun, kararı verecek Yüce Makamların birinci derecede bir Rektörün bir Başbakana reva gördüğü bu Devlet teamülüne ve Örf ve Adetlerimize yakışmayan davranışını muhakkak cezalandıracakları yönünde idi.. Bana göre Rektör, yaklaşan seçimlerde puan alacağına güvendiği "bumerang"ı, kendisine bunun tehlikesinin ısrarla hatırlatmama rağmen fırlatmış ve geri tepme riskini düşünememiştir.
O tarihten bu yana benim yazınızda ima etmeye çalıştığınız gibi, YÖK veya Cumhurbaşkanının kararına saygısızlık addedilecek hiçbir davranışım olmamıştır.
Saygılarımla arz eder, köşenizde cevabım olarak yayınlamanızı beklerim.
