Bolu'da yaşayan 65 yaş üstü bireyler için halk oyunları çalışması başlatıldı. Bolu Valiliği Yaşlı Merkezi'nin koordinatörlüğünde yürütülen çalışmayla ilgili olarak Merkez Koordinatörü ve aynı zamanda AİBÜ Sağlık Yüksekokulu öğretim üyesi Prof. Dr. Feray Gökdoğan verdikleri hizmeti gazetemize anlattı.
Gökdoğan'ın projeyle ilgili verdiği bilgiler şöyle;
"2008 yılında Bolu il genelindeki yaşlıların sağlık sorunlarını saptayıcı bir çalışma yaptık. Bolu'ya, ya da ile genellenebilen Türkiye'deki tek çalışmadır bu. Bu sorunları saptadıktan sonra eski valimiz Ali Serindağ ile bunu daha somut hizmete nasıl dönüştürebiliriz diye konuşmuştuk. Bu çalışmamızın ardından Bolu Valiliği Yaşlı Merkezi'ni 2008 yılında açtık. Burası bir huzurevi değildir. Daha çok evinde kalan, ama arada hizmete ihtiyaç duyulduğunda gündüz saatlerinde yaşlıların gelebileceği, bir hizmetle buluşturma yeridir. Orada 3 hemşire arkadaşımız çalışıyor. O bölgedeki yaklaşık 300 yaşlımızı 3 bölgeye ayırdık. Bu hemşirelerimiz 3 ayda bir yaşlıları evinde izliyor. Gelen kişinin sağlık sorunları varsa, tansiyon, şeker gibi, bunların da takibi yapılıyor.
Bu merkez ayrıca bir sosyal buluşma alanıdır
Bu merkezin ayrıca bir sosyal buluşma alanı olmasını istediğimiz için günlük faaliyetlere de yer veriyoruz. Salı, Çarşamba, Perşembe, Cuma günleri merkezimizin yan tarafındaki parkta yürüyüş programımız var. Yine tansiyon ve şeker takipleri yapılıp çay içerek sohbet ediyorlar ve evlerine gidiyorlar. Bunun dışında resim kursu, ahşap boyama kursları var. Bunlar için de Halk Eğitim Merkezinden hocalar geliyor. Bu sene değişik bir faaliyet olarak halk oyunları çalışması yapmak istedik. Yine Halk Eğitim Merkezinden bir hoca görevlendirildi. Hem zihinsel aktivitelerini canlı tutmak, hem de bedensel koordinasyonlarını geliştirmek için bu çalışmaları sürdürüyoruz. Bunların haricinde biz daha önce merkezi Brüksel'den olan yani maddi kaynağımızı yurt dışından aldığımız Avrupa Birliği projesi de yaptık. Bütçesi 368 bin avroluk bir projeydi. Yaşlılara bakım veren kişilerin eğitimi ile ilgiliydi. Polonya ile karşılıklı olarak yapmayı planladığımız karşılıklı gidip gelmeler şeklinde, kültürel değişimler çerçevesinde ocak ayında başlamayı düşündüğümüz projemiz de var.
Yaşlılıkta sosyalleşebilmek çok önemli
Bu merkezdeki bir diğer amaç da insanlar için sosyal bir ortam sağlamak. Eşleri ölen insanlar var, kahveye gitmiyorlar ama yaşlı merkezimizde günlerinin çoğunu geçiriyorlar. Üniversitemizin Eğitim Fakültesi'nden öğrenciler gelip isteyen yaşlılarımıza bilgisayar kullanmayı öğretiyorlar. İnternete girmek, internetten gazete okumak yaşlılarımız için içinden çıkılmaz bir durum olmaktan çıkıyor. 3-4 yaşlımıza da okuma yazma öğretiyorlar. Yani yaşlı merkezimizde her şey yapılabiliyor. Diyabetlilerde sıklıkla görülen diyabetik ayak diye bir durum vardır; bunun için merkezimizde de kontrol birimi kurulmuş durumdadır.
Huzurevleri çözüm değil
Dünya nüfusu giderek yaşlanıyor bu artışa uygun hizmet verebilmek gerekiyor. Nüfusun %8'inden fazlası 65 yaş üzerindeyse o ülke nüfusu yaşlı nüfus olarak tanımlanıyor. Biz şu anda %7,2'ye ulaştık ve bu rakam giderek artıyor. Devlet yaşlıyı bir mali yük olarak görüyor. 65 yaşına kadar çalışan bireyin bu yaştan sonra 80'inde öldüğünü varsayarsak aradaki 15 senesinde devlet tarafından hizmet görmesi gerekiyor. Çünkü kronik hastalıklar yaşlılıkta çıkıyor. En az bir hastalığı olan yaşlı oranı %80. Dünya yaşlanıyor ama yaşlısını barındıracak yer de arıyor. En çok yaşlı oranı olan ülkeler Japonya ve Avrupa'da. Türkiye de onları yakın bir zamanda geçecek. Yaşlılarla ilgili hizmetlerde ülkemizin bir formül bulması lazım. Huzurevleri bizim kültürümüze uygun değil. Yaşlı oralara atılmış gözüyle bakılır. Evinde bakılabilecek hizmetlerin sunulması, sosyalleşecekleri ortamların sunulması son derece önem kazanıyor. Bizim sunduğumuz hizmetler sadece vakit geçirsinler diye değil. Sağlık ve sosyal anlamda hizmet sunmak en önemli amacımız. Yaşlılarımızdan aldığımız geri dönüşler de bu hizmette başarılı olduğumuzu bize kanıtlıyor. Başta yaşlılarımız bizleri kabul etmediler çünkü sürekliliği olacak mı, bu yabancılar kim gibi güven sorunlarından istemediler. Ama şimdi hemşirelerimizi büyük bir sevgi ve ilgiyle kabul etmiş durumdalar, evlerine bile davet ediyorlar. Çok maliyetli olmayan bu gibi merkezlerin başka mahallelerde de olmasını ümit ediyoruz.
