Çarşı başındaki öğrenci yurdunun yerinde ilk yapılan büyük yurdun inşaatına katkı yapanların başında geliyordu.
Sonrasında hızlandırdığı hayırlarına okullar, sağlık ocakları, hastaneler, kreşler, huzur evleri ve üniversitesini ekledi.
On üç yıl önce hakkın rahmetine kavuştuğunda tek bir beklentisi vardı.
Eserlerinde hastaları şifa bulsun, okullarında yetişen öğrenciler başarılı olsun.
Bugünlerde dönüp baktığımızda İzzet Baysalımızın hedeflediği başarıları yakalayamadığımızı görüyoruz.
Sağlıkta yapılan yeni düzenlemelerin negatif sonuçları en çok Bolumuz'u etkiledi.
Üniversitemizden gelen şikayetlerin bu kadar yoğunlaştığı hiç olmamıştı.
Milli Eğitim ayrı bir üzüntü kaynağı.
Ülke genelinde yapılan sınavlarda sonlardan kurtulmaya çalışıyoruz.
Mazeret diye gösterilen meslek liselerinin çok olması veya başarılı illerin şike yaptığı gibi saçmalıklar artık prim yapmıyor.
Okulların isim değişikliğine yetişemiyoruz.
Sadece Atatürk Lisesi'nin adı üç defa değişti.
Seni Anadolu Lisesi yaptık demekle işlerin düzeleceğini sanıyoruz.
Yönetim kadrolarında liyakat pek önemsenmez oldu.
Siyasetin yön verdiği sistem değişiklikleri ise ayrı bir problem yumağı.
Bütün bunlara rağmen başarılı olan iller fazla uzağımızda değil.
Onlar, ah bizimde bir İzzet Baysalımız olsa derken,
Bizler onlar gibi başarılı olamamanın üzüntüsünü yaşıyoruz.
İzzet Baysal büyüğümüzün anıt mezarında huzurlu yatıracak hamlelerin geciktirilmeden yaşama geçirilmesini bekliyoruz.
Eserlerini ve vakfını emanet ettiği Bolulular, iş size düşüyor.
Ona verdiğiniz sözlerin sırtınıza yüklediği sorumluluğu unutmayın.
Yaklaşan 11 Mayıs bir nevi İzzet Baysal'a hesap verme günüdür.
Değil mi?
Yaşar Eyüboğlu
