Öğretmen yetiştiren okulların mezunuyum.
Öğretimin yanında eğitimi hiç ihmal etmezlerdi.
Öğrenciye yaklaşımı,
Büyüklere saygıyı, insanlara sevgiyi nakış gibi işlerlerdi.
Saygı deyince el pençe durmayı değil,
Giyim kuşamdan konuşmaya kadar, çok şeye önem verirlerdi.
Dış görünüm ilk etki için önemliydi.
Günlük tıraş olma ise vazgeçilmezlerin başında gelirdi.
Bunları anlatmamım sebebi bir türlü alışamadığım kirli sakal olgusudur.
Yıllardır modası geçmeyen üç beş günlük sakallardan rahatsızlığım geçme bilmiyor.
Sanki üşenci erkeklere prim gibime geliyor.
Veya saçı dökülmüşlerin ilgiyi başka kıllara çekme gayreti mi diyorum?
Kadınların beğendiğine inanmasalar bu kadar süredir devam ettiremezlerdi.
Demek ki karşı cins görünümden memnun.
Onlar, temiz bir yüz istiyoruz deyinceye kadar bu suratlara katlanacağız çaresiz.
Çağ dışı kaldığımın farkındayım.
Kalite ceket, pahalı gömlek ve iyi seçilmiş kravatın altına giyilen kot pantolonlara da alışamamıştım.
Benim gibi uyumsuzları fazla kafanızı takmayın.
Sayımız azaldı, Kelaynaklar gurubundanız.
Keyfinize bakın.
Var mı böylesi
Boluspor yine şaşırttı.
İç sahadaki puanları ile düşmenin büyük adayı.
Deplasman galibiyetlerine göre şampiyonluğu tartışılmaz.
Sen çok yaşa Boluspor, var mı senin gibisi?
Alın size bir doktora tezi.
Seneye hep deplasmanlarda oynasak diyeceğim ama futbola da, futbolcuya da güvenemiyorum.
Tek güvencim ise şampiyonluğa alışkın olmamız.
Yeter ki önümüze düşecek bir Kamil Bilgihan çıksın.
Nerede o günler demeyin,
Bakarsın ameden "buradayım" deyiverir.
Yaşar Eyüboğlu
