75 milyonluk Türkiye'de 68 milyon cep telefonu abonesi varmış. Bu cihazla konuşma oranında da Avrupa birincisiymişiz. Bilimde, teknoloji üretiminde, sanatta, edebiyatta, okumada, yazmada, çalışmada ön sıralarda değiliz. Ama kahvehane sayısında, tatil yapılan günlerde, ekmek tüketiminde, lüks eşya kullanımında, sigara tüketiminde, trafik ve iş kazalarında üst sıraları hiç bir topluma kaptırmıyoruz.
Çalıştığım okuldaki öğrencilerin çoğu gazeteye, dergiye, kitaba, deney gerecine verecek paralarının olmadığını söyler, ama hepsinin cebinde pahalı akıllı (?) telefonlardan var. Bu çocuklar teneffüslerde telefondan başka hiç bir şeyle ilgilenmiyorlar.
Geçen gün Lefkoşa'nın bir marketinde domatesin kilosunun 25 kuruş olduğunu görünce üreticinin 3-4 bin kilo domates üretmek için aylarca ter döktüğünü, sonuçta 100 gramlık bir telefon aldığını fark ettim.
Patates, limon, soğan, portakal gibi ürünlerimiz kilosu 1 TL'den,
salçamızın kilosu 2-3 TL'den,
sütümüzün kilosu 2 TL'den,
Buzdolabımızın kilosu 5-10 TL'den,
arabamızın kilosu 30-40 TL'den giderken,
Bilgisayarın kilosunu bin - 2 bin TL'ye,
Cep telefonunu kilosunu 3 - 5 bin TL'ye
Çeşitli ilaçların kilosunu 5 - 10 bin TL'ye
Uçağın kilosunu 100-150 bin TL'ye
Uydunun kilosunu 400-500 bin TL'ye satın aldığımız sürece Almanya'nın, Finlandiya'nın, Güney Kore'nin, Fransa'nın, Çin'in seviyesine biraz zor geliriz gibi geliyor bana...
Ali Özdemir
