Düçünce, sanat, şiiriyle
Yüzlerce yıl diri diri kalan.
İlahi aşkı, aşkımızın kulavuzu.
Usanmadan hep dillere destan.
Tınlamanın "Gene gel" sesiyle
Boğuk bir sessizlikte koşarak
"Ne olursan ol, gel" hitaplarıyla
Çökercesine insanlığı yücelten.
Sevgi denizini andıran Mevlana.
Yaklaşımı güzelliklerde yüzdüren.
O gül bahçelerinde nefes nefes
Dertlere şifa, ölüleri dirilten.
Bugün bir yanda Mevlana
"Gel, gene gel" fısıldayan.
Diğer tarafta insanlar farklı
Felsefesine şiirsel kalan.
Sarılışı hizmetiyle örülmüş.
Herkesi olduğu gibi kabul eden.
Kokusu çimen çimen gökte
Gönül baharında yeşeren.
Akar sular gibi cömertliğini,
Gece gibi kusurları örtmede,
Öğretir, deniz gibi hoşgörülükte,
Mevlana göründüğü gibi gerçek.
Umut kapımızı açan Mevlana.
Karanlıkta kıvılcım yakan.
Ateşe, puta, taşa da tapanları,
Herkesi Tanrı gücüyle dost eden.
Nurten Remzi
Bulgaristan/Şumnu Kültür Evi Başkanı
