Spastik engelli Ahmet 2. üniversiteye başladı
Okuyamaz denilen spastik engelli Ahmet, ilk ve ortaöğrenimin ardından, ikinci üniversitesindeki eğitimine başladı.
Mudurnu'da dünyaya gelen Ahmet Ortaarmutçu, iki günlük bebekken havale geçirdi. Sonrasında spastik engelli tanısı konulan Ortaarmutçu'nun annesi Fatma Ortaarmutçu, Ahmet 5 aylıkken hareket gelişiminin diğer bebeklerden geride ve kısıtlı olduğunu fark etti. Bunun üzerine Ortaarmutçu ailesi arayış içine girerek Ahmet'i önce Ankara'da tedavi ettirmeye çalıştı. Tavsiyeler üzerine Antalya'ya taşınan Ortaarmutçu ailesinin çabasıyla Ahmet önce dizinin üstüne, sonra da ayağa kalkmayı başardı.
OKUYAMAZ DEDİLER
Ailesi, yüzde 94 engelli Ahmet'i 7 yaşına geldiğinde okula yazdırmaya karar verdi. Ancak okul müdürü ısrarla engelsiz çocukların Ahmet'le dalga geçeceğini ve ona zarar vereceğini söyleyerek okula kaydını yaptırmadı. Ailenin ısrarıyla Ahmet başka bir ilkokulda eğitim hayatına başladı. Ahmet, ilkokul hayatı boyunca annesinin kucağında okula gitti. 'Okuyamaz' denilen Ahmet, ilk ve ortaöğrenimin ardından, Akdeniz Üniversitesi İşletme Bölümü'nden mezun oldu, şimdi de Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi'ne kaydını yaptırdı.
HAYATINI FİLM YAPTI
Ahmet Ortaarmutçu, aile bütçesine katkı sağlamak için çeşitli işlerde de çalıştı. Festivallerde stant açan Ortaarmutçu, izlediği filmlerde gerçek engellilerin oynamadığını fark edince kısa film çekmeye karar verdi. Kendi hayatından esinlenerek senaryosunu yazdığı ve başrolünü oynadığı 'Öyle Bir İste ki' filmi beğenilen Ahmet Ortaarmutçu, şimdi ise uzun metraj film çekmek için kolları sıvadı.
Uzun metraj filmine müthiş bir ad bulduğunu aktaran Ahmet Ortaarmutçu, yönetmenle birlikte filmin ana temasını da oturttuklarını söyledi. Film sektöründeki isimleri eleştiren Ortaarmutçu, 'Öyle Bir İste ki' filminin senaryosunu yazmasının 1 ayını aldığı, çekilmesi içinse 5- 6 ay uğraştığını kaydetti. Çekim için uğraştığı sürenin çok daha fazlasını sesini duyurabilmek için harcadığını vurgulayan Ortaarmutçu, şöyle konuştu:
"O kadar çok uğraştım ki, onlar duymazlıktan gelmeye bıkmadı. Ama benim yüreğim çabalamaktan bezdi artık, insan çabalamaktan boğulur mu? Ben boğuldum. Bu sektördeki birçok kişiyle yazıştım, zannedersiniz lavaboya gidecek zamanları yok, 1- 2 ayda zor cevap veriyorlar, çoğu dönmez bile. Ama para kelimesini duydular mı 'Ahmet'im' oluverirsiniz bir anda. Bu sektörde gözünü para bürümemiş, güzel yürekli insanlar da var."
