Geçen hafta Anadolu Öğretmen Lisesi'nde okuyan oğlum ve 50 nci Yıl İBİÖO'da okuyan kızım için Çanakkale Savaşları'nda bir yakınının şehit olup olmadığı konusunda bilgi istendiğini öğrendik. Bunun üzerine dedelerinin dedesi olan Gerede nüfusuna kayıtlı (aslen Mengen Pazarköy doğumlu) Tahir oğlu Ramazan'ın ismini vermek suretiyle okullarına bildirdik. Ve inanın eşim ve ben eğitim camiasında olmamıza rağmen, bunu ne için istediklerini bilmiyorduk. Kendi çabamızla öğrendiğimiz kadarı ile şehit torunlarının Çanakkale'ye geziye götürüleceğini duyduk. Bununla gururlandık. Devletin böyle bir projeyi gerçekleştirmesini sevinerek karşıladık.
Ancak bir hafta sonra bunun da göstermelik bir proje olduğunu üzülerek öğrendik. Neden mi? Çünkü bir hafta sonra arayan bir bayan Şehit ve Gazi Şubesi'nden aradığını, oğlumun bir beyanı olduğunu ve bunu Nüfus idaresinden ispatlamam gerektiğini söyledi. İnanın şok oldum. Uzun yıllar çalıştığım devlet görevim süresince gururlandığımız Mernis Projesi'nin bir işe yaramadığını ve kurumlar arası diyalogla çözülebilecek ufacık bir konunun bile vatandaşa yüklendiğini gördüm.
Devletin yıllardır gurur duyduğu ve sahiplendiği Çanakkale Zaferleri'nin tamamen göstermelik olduğunu, şehitlerinin şeceresini bile tutamadığını üzülerek öğrendim. Asıl üzücü olan ise, vasıfsız ve ehliyetsiz devlet çalışanları nedeni ile koskoca Türkiye Cumhuriyeti'nin bu duruma maruz kalmasıdır. Devletin tamamen boş olduğunu ve gereksiz olduğunu düşündüm. Kaldı ki benim oğlum Çanakkale doğumlu ve ben beş sene Çanakkale'de görev yaptım. Adı geçen şehidin de ismini Çanakkale Şehitler Abidesi'nin yanındaki şehitlikte oğluma gösterdim. Sadece oğlumun ve kızımın resmi bir organizasyonda dedesiyle gurur duymasını istedim. İnanın kimsenin benim çocuklarıma tarihini öğretmesine gerek yok. Bu benim asli ve birinci vazifem. Ancak bu skandalı yaşatan Bolu'daki yöneticilerin utanmalarını ve sadece aldıkları paranın hakkını vermelerini diliyorum.
Saygılarımla Rahmi Tamer ÖZÇELİK (E) J. Bnb.
