FİLM.. YANGIN.. ADRES..
Baktım, benim film.. Başını kaçırmışım.. Olsun.. Hayal gücünün sınırlarını zorlayan ilginç bir film.. Film'de attığınız her adımın yaptığınız her işin birileri tarafından gözetlendiği ihtimali sorgulanıyor.. Evren bir Simülasyon mu? Hepimiz sanal bir alemde mi yaşıyoruz? Yoksa bir gün biri çıkıp; "Hepsi bir oyundu şekerim, biz senle maytap geçtik'' mi diyecek..?
* * *
Benim ikinci izleyişim bu filmi.. Tam bana göre bir film demiştim ilk izlediğimde de.. Deli işi.. Galiba ilk gençlik dönemi ile ilgili çok özel bir günü hatırlattığı içindi filme olan sempatim..
* * *
Bir çay bahçesinin gözden uzak köşesinde iki ergen.. 10 dan geriye doğru saya saya bi hal olmuş delikanlı.. Diğeri de bekleye bekleye.. Yanlış bir bank mı seçtik tedirginliği var üzerlerinde.. Deli Vasfi'nin görüş açısına girmiş olabilir miyiz? Deli Hamide yine çıkar mı karşımıza elleri belinde? Ya Tatar İsmail amca çıkarsa kahveden elinde çay tepsisiyle.. Ya yanlış sinyal aldıysam kızdan.. Ya ''senden beklemezdim'' tepkisi gelirse..
* * *
MALZEMECİ..
Kırşehirliymiş arkadaş.. Ağrı'ya geleli üç yıl kadar olmuş..“Sizin alışamamanız gayet doğal'' diyor sigarasını ağızlığına yerleştirirken.. ''Üç yıldır buradayım ben bile hala alışamadım'' Çaylar geliyor sonra.. Fincanın kenarında limon dilimi, bardağın içinde nane yaprağı..
* * *
Şaka gibi.. Bolu'da yaşadığım şeyin tekrarı bu.. Kahvenin yanında şıra gelmişti orada da.. ''Ali bey köşkü burası'' demişlerdi.. ''Hadi beyin evi.. Necmiye hanım'lı, Hadi bey'li, Safiyanım'lı yılların..''
* * *
Sünnetçilerin şimdi olmayan evini konuşmuştuk.. Bitişiğindeki Hamdi Yangınoğlu'nu, Ovabaşlıları, biraz ilerideki çeşmeyi, Onsekizler'i, Goncalar'ı, Karaçayır'a çıkan sokağın başındaki Sinemacı Seyfettin bey'i, Osman Yücelen'i.. Okul yolunda şakalaşarak yürüyen delikanlılar vardı o gün sokakta.. Kitaplarıyla göğüslerini saklayarak yürüyen kızlar..
* * *
Tabaklar mahallesi yangınının kimbilir kaçıncı versiyonunu dinlemiştim arkadaşlardan.. Alev alev yanan evleri, Deli Kadir abi'nin Willys marka Polis Cipini.. Evlerden bir çok kişiyi sırtlayıp çıkaran Kudret abi'yi, her gün yangın yerine uğrayıp kaybettiği silahını arayan polis memurunu.. Her yangına en önde giden ama sadece arsayı kurtarabilen eski model İtfaiye aracını..
* * *
Rahmetli Emine Arıkan teyzelerin evi vardı orada.. Bircan ablaların oturduğu ev.. Yan tarafta Çay Şekerleri'nin evi.. Zerrin ile Berrin'in annesinin.. İkizlerin.. Ben yukarı çarşıda diye biliyordum evlerini.. Lise'den Ağda Camisi'ne doğru yürürken sağdaki bina diye.. Eskiden Osmanlı Bankası olan..
* * *
Ne güzel bir lakap ''Çay Şekerleri'' Yanarım yanarim da böyle bir lakap bulamamış bizim dedeler ona yanarım.. Gerçi şükretmek de lazım.. Ne lakaplar var daha.. ''Adınız ne beyfendi? diye soruyorsun, ''Falanca! diyor, ''Lakabınz? ''Kuru büzük..!
* * *
Yangın yerini festivale çeviren çocuklar vardı o gece.. Bir o yana bir bu yana çığlık çığlığa koşuşan.. ''Şehirleri çocuklar büyütürmüş'' derler.. Ne kadar çok çocuk varsa sokaklarında; o kadar çabuk büyürmüş şehirler.. ''Dünyadaki herkes bir zamanlar çocuktu'' diyen Walt Disney vardı bir de..
* * *
Gavurlar mahallesi eşrafından Takvor Hopyan.. Çocukluğuyla ilgili anılarının bir yerinde ''Bolu Lisesine (idadi) başladığımda okulumuz yüksek bir tepenin uzerindeydi'' diyor..''Okuldan daha alçak seviyede Tatarlar Mahallesi vardı.. En büyük eğlencemiz bahçeden fırlattığımız taşları o mahalledeki evlerin üzerinden aşırıp sokağa ulaştırmaktı.. Çocuktuk ve yaptığımız işin ne kadar tehlikeli olduğunu idrak edemiyorduk..'' (Pederim'in anıları, 259-261)
* * *
Kırşehirli arkadaşı anlatmıyor muyduk biz yav? Nerelere savrulduk? Kırıkkale'de seyrettiği maçı anlatan arkadaşta kalmıştık.. Boluspor'lu K. Erol'un orta sahadan yaptığı orta'yı, kaleciyi de geçen top tam gol olacakken sahaya giren malzemeci Ali'yi.. Sahaya koşarak giren ve golü önlemek isterken Kırıkkalespor'lu Erkan'la çarpışıp ayağının kırılmasına neden olan.. ''O gün Simoviç, B.İsmail, Ethem, Selahattin vardı Bolusporda'' diyor.. Simoviç'i Halitoviç olarak düzeltiyorum, ''Furuko tepesi'' dediği yeri de ''Fırka tepesi'' olarak..
* * *
Bu yabanci milleti de Fırka'ya neden ''Furuko Tepesi'' der anlamış değilim.. Bir kere de Balıkesir taraftarlarından duymuştum.. Emniyet Motel'de futbolcularının yemeğine ilac karıştırdığımızı iddia ediyorlardı.. Bunlar İlacın etkisiyle cırcır olunca biz golleri sıralamaya başlamışız güya.. Ben inanmayınca Coşkun Özarı'nın Milliyet gazetesindeki yazısını dayamışlardı burnuma..
* * *
NURTEN YALÇIN..
Geçen gün Belediye önünde çekilmiş bir fotoğraf buldum mesaj kutumda.. Bir arkadaş rahmetli Nurten Yalçın'ın fotoğrafını göndermiş sağ olsun.. Yanındaki kişiyi de Nurten Yalçın'ın babası diye işaretleyip, Atatürk'ün şoförlüğünü yapmıştı'' diye not düşmüş..
* * *
''Acı veriyorsa geçmiş; geçmemiş demektir'' dereler.. 2006'ydı galiba.. Ölümünü yalnız oluşuna ve sorunlarının üstesinden gelemeyişine bağlamıştı komşuları.. Şaşırmıştık.. Sen o mahallede doğ, o mahallede büyü, oku, öğretmen ol, yüzlerce öğrenci yetiştir, sonra.. Sonra, bir kaç günlük cenazeni polisler çıkarsın evinden.. O geceden beri yanmakta olan ışıkla karşılaşsınlar içerde.. Küllükte kendiliğinden sönmüş sigara, açık kalmış televizyon, duvarda saatin tıkırtıları..
* * *
Nazım ''Biz küçükken çok büyüktük'' diyordu bir şiirinde.. ''Kollarımızı bir açardık'' diyordu, ''dünyayı kucaklardık.. Çok güzeldik biz küçükken.. Büyüdük.. Kollarımızı açtığımızda bir kişiyi bile sığdıramayacak hale düştük.'' Tam böyle değilse de buna benzer ifadeler olan bir şiirdi..
* * *
MIHSIÇTI..
İsmail abi ''yemeği dışarıda yiyecez'' diye iftar çadırına götürünce ''Mıhsıçtı'' demiş bizim hemşeriye.. ''Denecek laf mı şimdi bu? diye soruyor.. ''Bizim şanssızlığımız Manukyan abla'nın Bolu'ya uğramamış olmasıydı'' demiş.. ''Ayakkabıyı çıkarıp ağzının ortasına nasıl vurmazsın'' diyor.. ''Demeseydi iyiydi'' diyorum.. ''Mıhsıçtı biraz ağır kaçmış hakkaten.. Ama Manukyan abla da acıverseydi bi şube'' diyorum..''Ne var sanki bunda..?
* * *
Biz de Bolusporla maça gidiyoruz diye Kamil Bilgihan'ın kömür kamyonlarına doluşmazdık.. Yabancısı olduğumuz şehrin sokaklarında dört dönmezdik adres ararken.. Ankara'da Papaz Oktay abi'nin tuzağına düşüp 'Bentderesi ne tarafa düşüyor'' diye sormuşluğumuz var bizim.. Büfeci'den kaçarken 100 metrede dünya rekoru kıracaktık az kalsın.. Ondan sonra da o maçlardan hayır bekle.. ''Lütfü hoca yetiş, oku, üfle bizi..!
* * *.
Neyse.. Bugün de yazdık çizdik bir şeyler.. Geçmişin fotoğrafını çekmeye çalıştık.. Kendinize iyi bakın.. Binin yarısı beşyüz unutmayın..
* * *
Hoşça kalın..
Erdoğan Mühürcüoğlu
