AĞLAYAN VATANDAŞ
Televizyonda akşam haberlerinde gördüm, ekmek kuyruğunda ağlayan bir vatandaş…. Ve ben, bu vatandaşı tanıdım, görev yaptığım Kars merkeze bağlı bir köydendi. Eşi, iki oğlu, iki gelini ve dört torunu vardı.
İki katlı evi, önünde çok büyük bir bahçesi (hayatı), koyunlar için büyükçe bir kom ve inekler için geniş bir ahırı vardı. Kış hazırlığı olarak dolu bir un ambarı, 4 teneke kavurması, 2 teneke tereyağı ve dolu bir erişte sandığı, ayrıca 20 gün yetecek taze ekmek dolabını gördüm.
Bu vatandaş, babadan kalma köyünde geçimini tarım ve hayvancılıkla yapıyordu. Çok iyi tanıyorum bu amcayı ve bunun gibi binlerce hemşehrimizi…. Nasıl oldu, ne oldu ise bir anda yerlerinden, yurtlarından ayrılıp, İstanbul’a ve diğer büyük şehirlere göç ettiler. Ve işte zaman içinde vatandaş İstanbul’da ekmek kuyruğuna girdi. Aslan gibi oğullarda iş arıyorlar. Nerede kaldı o köydeki bolluk bereket ve zenginlik.
Ağlayan bu vatandaşımız, binlerin, milyonların bir temsilcisi.
Son yılların uygulaması olan büyükşehir yasası ve şehirleşme sonucu mahalle yapılan köylerin ve oralardaki mutlu-huzurlu vatandaşlarımızın çok çok acıklı bir manzarasıdır.
Geçmişini bilmeyen geleceğini hazırlayamaz. Yıllarca öğündük, kendi kendine yeten bir ülke idik. Başımızdaki yetkililer bu gerçeğe inanmıyorlar çünkü o devirleri yaşamadılar-görmediler. Mesela, Toprak Mahsülleri ofisine sığmayan buğday tejleri düz arazilere konulurdu. Ya, şimdi buğday-arpa-yulaf-ay çiçeği-mısır araki bulasın. İşte UN FİYATLARI ortada. Unuttum yazmayı, bu amcayı ağlarken gördüğümde inanınız bende ağladım. Çünkü köy yerindeki 400 koyunu, 45 büyükbaş hayvanı, ambarındaki sütü, tereyağını, tenekelerle olan peynirini, yün ve yapağılarını hatırlayınca akla hayale gelmeyen bir neticeye bende ağladım. Şehirlere göç edenlerin durumu yürekler acısıdır.
O HALDE: Eski kanunlara dönüş şarttır. Eski uygulamara dönüş şarttır. 1980 öncesi Tarım Bakanlığı aranmaktadır. Köylümüz, üretenimz baş tacımız gibi düşünülerek, gereken kararlar vakit geçirilmeden alınmalıdır…. Bende kendi kendime gelin-güveyi oluyorum, kim takar senin bu düşüncelerini…. İSRAFA DEVAM-İTHALE DEVAM-vatandaş ekmek kuyruğuna girmiş kimin umurunda.
Dumlu DEMİRCİOĞLU
