USTALARIMIZ VARDI BİZİM.. SOKAKLAR..
Yazıma bir türlü başlayamadım bugün.. İkilemde kaldım.. Kendi kendime konuşuyor gibi mi, yoksa karşımda oturan birine anlatıyor gibi mi başlasam? Usta yazarlar "yazının en önemli kısmı girişidir'' derler. ''Girişi iyi yazamadıysanız geçmiş olsun.. Acaba Kemal öğretmen ile mi başlasam bugün, yoksa Tatar Cavit Cinayetiyle mi, Gölyüzü Çayırındaki? İkisi de bir dönemin kamuoyunu en çok meşgul eden olaylarıydı..
* * *
Acaba, ''Reis Bey 'Kemal'in idamına' deyip kalemini kırınca şuursuzca kahkahalar atmaya başlamış Kemal Hoca'' diye başlasam tekrara mı düşmüş olurum? Daha önce de bir kaç kez yazmıştım hatırlarsınız.. ''İdam edildi mi Kemal öğretmen'' mesajları yağmıştı okurlardan..
* * *
Kamyoncu Cavit Amcayla da başlayabilirim.. Cavit Buğdaylı'nın kurban gittiği Gölyüzü Çayırı Cinayetiyle.. Çocukluğumuzun büyüklerden dinlediğimiz en heyecanlı olaylarındandı.. Geceleri Gölyüzü Çayırı'ndan geçemiyorduk korkudan.. Ödümüz patlıyordu.. En iyisi yine kendi bildiğim gibi başlayayım ben..
* * *
FİLM..
Sıcaktan mı, yoksa içtiğim kahveden mi, döndüm durdum yatakta.. Baktım olmayacak kalktım Televizyonu açtım.. Alman kanalında bir film; 'Hıçkırık'.. ''Tamam'' dedim, ''Edison'' abiyle, Hülya abla iyi gelir bu gibi durumlarda.. Yanılmışım.. Bizim 'Hıçkırık' yerine ''Tik'' hastası bir öğretmenin anlatıldığı yabancı bir film çıktı karşıma.. Ve ben bu filmle ''Tourette sendromu'' diye bir hastalığın varlığından haberdar oldum..
* * *
Bir yerde okumuştum; ''Bazı filmler gerçekte hiç bitmez'' diyordu yazar.. ''Hem Filmde hem de film bittikten sonra izlediğiniz hayatlar hala devam ediyormuş gibi gelir.. Filmi izlerken sürekli İrfan canlandı gözümde.. Yolda yürürken aniden durup zıplayan, zıplarken istem dışı sesler çıkarıp, ayıp sözler söyleyen.. Ne Tourette Sendromundan haberimiz vardı o zamanlar, ne de böyle bir hastaya nasıl davranılması gerektiğinden..
* * *
Ne kadar cahilmişiz dedim.. Hepimiz deli zannettik İrfan'ı.. O, başa çıkamadığı tikleriyle mücadele ederken, biz deli muamelesi yaptık çocuğa.. Deli diye diye delirttik.. Halbuki zeka düzeyleri genel ortalamanın 14 puan üzerindeymiş bu hastaların.. İkide bir zıplayıp, istem dışı sesler çıkarmaları çok hızlı düşünmeleri ile alakalıymış.. Konuşma hızının düşünce hızına yetişememesiyle.. Müzik dehası Mozart'ın, Bruce Willis'in, Darwin'in, İngiliz fizikçi Newton'un da hastalığıymış Taurette Sendromu.. İngiliz futbolcu David Beckham'ın da..
* * *
Arka sokağımızda oturuyordu İrfanlar.. Babamın zaptedemediği atıyla ön kapısından girip arka kapısından çıktığı evde.. ''Resmi Hizmete Mahsus'' tahsildar atıyla.. Çok şenlikli bir sokaktı orası.. Yorgancıların, Kuşlar'ın, Boyacı Fatma Ninenin evinin olduğu sokak.. Günebakmazlar'ın, Dülger Osmanların.. En çok babasının mahalleyi her hafta pikniğe götüren kamyonu kalmış aklımda.. 52 Austin.. Yokuşlarda çekmeyen, yokuş aşağı komşuların kasasından tuta tuta indirdiği..
* * *
SOKAKLAR..
Ne zaman kendi evimizin de olduğu o sokakları dolaşsam, hüzünlenirim.. ''Kim bilir kimler yaşadı bu evlerde'' diye düşünürüm.. Kim bilir Kimler, kimleri bekledi pencerelerin ardında? Hangi hayallere dalındı? Hangi aşklar yaşandı.. Hangi düğünler, ölümler, doğumlar..
* * *
''Hangi hayallere dalındı? Hangi aşklar yaşandı'' deyince; Anne tarafından Bolulu olduklarını söyleyen Altan Öymen, Bolu'ya gittiklerinde şehrin en eski evlerinden birinde kaldıklarını anlatıyordu bir kitabında.. Anneannesi emekli öğretmen Feride Hanım'ın serdiği yer yataklarında yattıklarını.. Küçük teyzesini konuştuğu oğlanla nasıl yakaladığı da vardı kitabın satırları arasında.. Yakalandıktan sonra kendisine rüşvet olarak her gun çikolata getiren çocuğun şimdi eniştesi olan Eğitimci-Yazar Kemal Demiray olduğu..
* * *
USTALARIMIZ VARDI BİZİM..
İki gündür sular kesik.. İki gündür Belediyenin çalışmalarını izliyorum penceremden.. Adamlar harıl harıl su şebekesinin geçtiği yeri arıyorlar.. Sokakta kazmadıkları yer kalmadı nerdeyse..
* * *
''Bizim çocukluğumuzun ustaları olmalıydı şimdi burada'' diye geçiyor içimden.. Yeraltı şebekesini avuclarının içi gibi bilen ustalar olmalıydı şimdi.. Hasan Koca olmalıydı, Meşeli usta olmalıydı.. Emekli olduktan sonra bile evlerine araba gönderip yardım istediğimiz ustaları olmalıydı şehrin.. Sokağa şöyle bir göz attıktan sonra bastonunu yere vurup; ''Aha burayı kazın! diye yer gösteren ustaları..
* * *
Şehri Kökez Suyu ile buluşturan Sucu İhsan Taşdelen'in çalışmaları hala konuşulur bu şehirde.. Onun, Mudurnu çayını Çepni sapağına çevirip elektrik üretme çalışmaları hala anlatılır.. Hacı Ata Eratay, İhsan Ovabaşlı, Kolacı Abdullah Nurel, Askeri kanattan Ziya Ilgaz ile şehri Belediyenin ilkel jenaratöründen kurtarma çabaları hala yazılır çizilir..
* * *
Makinist Arif efendinin şalteri indirmesiyle karanlığa gömülen bir şehri vardı çocukluğumuzun.. İsli gaz lambalarının, titrek mumların, Pompalı lüks lambalarının çevresinde toplanıp hikâyeler anlattığımız, bilmeceler sorduğumuz geceler.. Karanlıkta eğlenmenin bir yolunu bulacak kadar gariban ve ne bulursa onunla yetinen çocuklarıydık şehrin..
* * *
Biz her şeyi bildik de, bir tek vefa nedir onu bilemedik galiba.. Şehrin bir köşesine küçük de olsa bir Sucu Ihsan Taşdelen büstü koyamadık mesela.. Sokaklara çiçekli böcekli isimler koyarken hiç değilse oturduğu sokağa ismini veremedik.. Mudurnu'da bir Hamamın su şebekesini onardı diye hamamın en görünür yerine ''kitabe'' koymuş adamlar.. Sucu İhsan Taşdelen'e teşekkür kitabesi..
* * *
Neyse.. Kendinize iyi bakın diyerek bitirelim bugün de.. Zor günler, 'Corona'lı günler geçti diye boş vermesin lütfen kimse.. Çevremde bu hastalıkla mücalede eden bir çok tanıdığım var hala.. Ben korkudan 4 kat maske taktığım günleri asla unutmuyorum.. Panayırda, Aç! Aç! Tiyatrosunda ''ablalar'ın donları gibiydi maskelerim.. Seyirci ''aç aç aç ! diye bağırdıkça kat kat giyilmiş, çıkar çıkar bitmeyen donları gibi..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU 07.12. 2022
İLAHİ ADALET, Yarına bırakır, ama kimsenin yanına bırakmaz !!!
Ustalarımız vardı bizim.. Sokaklar..
USTALARIMIZ VARDI BİZİM.. SOKAKLAR.. Yazıma bir türlü başlayamadım bugün..
Paylaş
- Telegram
A-
A+
Paylaş
9 yorum yapılmış
-
İbrahim Kahraman ACAR (28 Şubat 2024)Büyük bir insan Bolu ya aşık İhsan amcamı ve Münevver teyzemi rahmetle anıyorum. BOLU bu değerli insana gerekli saygıyı göstermeli.
-
Haşim Akman (25 Aralık 2022)Elinize yüreğinize sağlık sağlık diliyorum
-
Erdogan muhurcuoglu (8 Aralık 2022)Yorumlariniz icin çok teşekkür ederim arkadaşlar.. Sağolun varolun.. Bu arada Yorumlar benim yazdiklarimi golgede birakacak kadar guzel .. Ilhan Taskesen, Cabbar Candemir, Murat Gucum, Sayrılık ve Taner Başer, cok tesekkur ederim ayrı ayrı ..
-
Taner Başer (8 Aralık 2022)İyiki varsınız ERDOĞAN bey. Yazılarınızı okurken sanki çocukluk gençlik ruhlarımız geri geliyor .Doğduğum büyüdüğüm yaşadığım evlerden sadece stadyuma inerken fırka yokuşunun başındaki ahşap 3 katlı ALA GÖZ veya ELAGÖZ lerin o güzelim bina kaldı . Her oradan geçtiğimde kanalizasyon için açılan büyük çukurun içine düşüşüm aklıma geliyor .Birde kışın o yokuştan kayağa binerken temizlik işçilerinin yola kül döküp moralimizin bozulması.Yukarıda SAYRILIK Rumuzlu kardeşimizin konu ettiği gibi eskiden bu güne güzellikler kalmadı . Caddede dahi tanıdık yok . Ama mülteci çok . Bundan muzdaribim . İyi günler ,dostlara ve size selamlar .
-
Sayrılıka (8 Aralık 2022)Hocam klavyene sağlık, çok güzel özetlemişsin içinde bulunduğumuz ahvali. Hayatımız ev iş, iş ev şeklinde geçip gidiyor. Dışarı çıkmak para, bir yere gidip otursan bir sürü para. Herşey para. Hobimiz yok, aktivite yok, uğraş yok, meşgale yok. Robot gibi sabah kalk, işe git, eve gel akşam uyu.
-
Sayrılık (8 Aralık 2022)Artık sokaklar kadim sahiplerine kaldı: Köpeklere. Sokak çocukları yok artık,sokaklarda çömelip birbirleriyle sohbet eden,dedikodu (terapi) yapan kadınlar, sokak düğünleri,sokak satıcıları, simitçiler, sütçüler, çerçiler..Yaşam,sokakta yaşam yok oldu.Modernlik ve kapitalizm hayatı daralttı,büzüştürdü kibrit kutusuna koyup komidin çekmecesine (apartman dairesine) tıktı bizi.O kibrit kutusuna tıkılmakla kalsaydık iyiydi, o kutunun içinde cep telefonu diye bir lanetli kutu daha icat edip hepimizi tek tek onun da içine de tıktı bu menhus çağ. Matruşka gibi olduk; kutunun içindeki kutunun içindeyiz, orada kaybolduk, artık eskiler gibi gerçek insanlar değiliz, kim olduğumuzu da bilmiyoruz.Komşuluk tarih oldu, birbirimizi tanımıyoruz, bilmiyoruz, güvenmiyoruz. İnsan bilmediğine düşmandır.Bu yüzden huzur çekti gitti, hayat çekilmez oldu.Zaman, Stress diye gayrimeşru bir hastalık verdi kucağımıza.Hiçbir şey iyiye gitmiyor.Modern insan pozlarında, sahip olduklarımızla birbirimize üstünlüğümüz artık.Günden güne her şeyin iyice içine etmeye devam ediyoruz.Kapitalizmin ağına düştük, satın alabildiğimiz şeylerle orantıl mutluluğumuz artık.“İnsanlar fazla mutlu olunca hep kötü şeyler yaparlar/John Steinbeck” Yapıyorlar, git gide daha kötüsünü.. Kaybettiğini, ancak kazandığında anlayabileceği savaşı bu insanın.. (Erdoğan abi çok yaşa)
-
Murat GÜCÜM (8 Aralık 2022)Sokaklar,Bolu nun sokaklarını anlatan yazınız, şiir tadında olmuş. Kaleminize sağlık.
-
cabbar candemir (8 Aralık 2022)Bir büst yapamasak da Akpınar Mahallesinde oturduğu sakağa adını versek olmaz mı ? Hadi bir kampanya yapalım. Muhtar çık ortaya seni yalnız bırakmayız.
-
İLHAN TAŞDELEN (7 Aralık 2022)ELİNE VE YÜREĞİNE SAĞLIK ABI.AKPINAR'DAN SELAM VE SAYGILAR!..
-
Ankara'da yatıyor Atam benim -
Özel çocuklarımızın annelerinin yanında olmasına neden engel olunuyor? -
Vefat edenler (16 Kasım Pazartesi) -
Kındıra Yaylası'ndaki yangında 1 ev, 2 ahır ve prefabrik yapı kullanılamaz oldu -
Vefat edenler (15 Kasım Pazar) -
Köpük imalatı yapılan işyeri tamamen yandı -
Bolu dahil 4 ilde fuhuş operasyonu -
Vefat edenler (14 Kasım Cumartesi) -
Muhtar alevlerin arasına daldı ve Felçli Yavuz'u sırtında taşıyarak kurtardı -
DOĞANCI KÖYÜNDE ÇÖPLER HER YERDE
-
Herkesin üç kişiliği vardır; Ortaya çıkardığı , sahip olduğu , sahip olduğunu sandığı.



