Bolu'yu taşıyan adam Okan’ımın ardından…
Dile kolay kırk yıllık bir arkadaşlık. İyisi ile kötüsü ile tam kırk yıl… Şöyle saymaya kalksan iki elin parmağını geçmeyen sekiz on kişilik arkadaş grubunun en sevimlisi, Tombiği, kin tutmayanı Okan Gökmen. Son on yılı manevi olarak çok sıkıntılı geçen fakat bu sıkıntıları hep içinde yaşayan, o kadar sıkıntının içinde bile güler yüzünü kaybetmemeye çalışan Tombiğim.
Ölümden çok korkardın. ”Oğlum yalnız ölmeyeyim inşallah” der dururdun. Yakın çevremizden biri ölse hemen hastaneye gidip checkup yaptırırdın. Hani herkesin dediği Bolu'nun yükünü taşıyan adam, kendi yükünü taşıyamadın.
Omuzlarındaki o yükü kaldıramadın. Son on yılda manevi olarak çok sıkıntı çektin ve o sıkıntıları biriktire biriktire bu dünyadan gittin.
Değdi mi ? Tabii ki de değmedi…
Bolu'nun yükünü taşıdın ama kendi yükünü taşıyamadın be oğlum…. Çok ama çok üzdün bizi.
Beni teselli eden tek şey cenaze törenin oldu. O kalabalık cemaat senin nasıl iyi bir insan olduğunu, iyi dostluklar, iyi arkadaşlıklar biriktirdiğinin bir göstergesi oldu. Her insana nasip olmayan bir kalabalıkla yolcu ettik seni…
“Sizden önce ölürsem babamın böğrüne gömersiniz arkasından da kına yakarsınız” demiştin. Kına yakmadık biz… İyisi ile kötüsü ile neşesi ile üzüntüsüyle bu dünyadan iyi bir insan daha göçtü gitti. Benim tüm haklarım sana helal olsun. Sen benim en iyi dostum, en iyi arkadaşımdın, bu dünyada rahat edemedin, inşallah öbür dünyada rahat edersin.
Bolu'yu taşıyan adam ………..
Arkadaşları adına Çiçekçi Hakan KOÇ



