BEN KENDİMİ ANLATIYORMUŞUM..
"Bir de Otel olacaktı orada" dedim.. "Buket Meyhanesi'nin tam karşısında.. "Evet" dedi "Ama o otelde hiç kalmadık biz.. Vakıflar Talebe Yurdu vardı şehrin batısında, oradaydık.. Bütün ihtiyaçlarımızın karşılandığı yerdi orası..Yan tarafında 'fiş' karşılığında bedava yıkandığımız Hamam, ortasında voleybol ağı gerili bahçe ve yemekhane..
* * *
Altmışlı yıllarmış.. Eski Memleket Hastanesinden kalma ranzalarda yatardık" diyor.. "Aşk'ın, hocaların, hatta ailelerin sorgulandığı odalarda ve ranzalar arası fısıldaşmaların olduğu.."
* * *
"Kapının önüne attığı sandalyede Yurt Müdürü Mehmet Uludağ.. Ne zaman "Naber Varto'lu? diye seslenecek olsa duraksadığım, yanına gitmek, boynuna sarılmak için can attığım adam.. Hani Murathan Mungan, ''gün gelir, dünyanın bir yerinde senin varlığından bile haberi olmayan birine bütün hayatını anlatmak istersin" diyordu..
* * *
Ahmet Öztoprak'ı tanıyıp tanımadığımı soruyor.. Tanımaz olur muyum Ahmet abi'yi.. Ahçı Şeref abi'yi, yardımcısı Kemal Varlık'ı.. Sadece Şehir Sinemasının makinisti olması bile yeterli Ahmet abi'yi tanımamız için.. Orhan Veli'nin şiirindeki gibi şehrin orta yeri Sinema o zamanlar.. Herkesin hiç değilse bir defa yolu düşmüştür oraya.. Hiç gitmedim diyen yağmurdan sığınmak için girmiştir avlusuna.. Sonra onun Abantspor'da oynadığı yıllar var hafızalarımıza kazınan.. Vücut çalımları, ver- kaç'ları, top saydırarak yürümeleri..
* * *
1996'da tabutunu omuzlayıp götürdüğümüzde henüz 60 ında bile değildi Ahmet abi.. Paşaköyü mezarlığında ortalarda bir yerde şimdi.. Girişte solda Rahmiye Hocanım ile kızı Edibe, sağ tarafta Fethiye hocanım ile ablası Rabia teyze..
* * *
"Şehrin orta yeri sinemaydı" dedim ya biraz önce, acaba diyorum "İstanbul Türküsü" nü yazarken bizden mi esinlendi Orhan Veli.. Neden derseniz; şehrin orta yeri bir tek bizde 'sinema' o yillarda.. Bir de Belediye var orta yerde ayak altında..Şakalara konu olacak kadar hem de.. Demek ki, diyorum Bolu'ya geldiginde gördü bunu rahmetli ve şiirlerimde kullanırım diye bir kenara not etti..
* * *
Bir şiirinde de bizim coğrafyadan bahsederken; "Böyle olur yüksek yerin rüzgarı /Böylesine söyletir insanı /Yokuş çıkar döne döne/ Yokuştan bir Döne çıkar" diyor..
*
Yokuş çıkar, döne döne;
Yokuştan bir Döne çıkar..
*
"Döne çıkar" dediği de herhangi biri değil ha, Bolu beyi'nin kızı.. Köroğlu'nun kaçırıp evlendiği kız. "Ulan" dedim "nasıl bir hayal gücü bu? Adam oturmuş bir kıraathanede, köşe başından Bolu Beyi'nin kızı çıkacak diye bekliyor.. Aynı şiirin devamında da "Korozman yaptık yolda posta ile" diyor..
*
Canım posta, gülüm posta,
Selam götür eşe dosta..
*
Burada "canım posta gülüm posta" derken Haydar Ağa'nın içinde odun sobası yanan otobüsünü kastetmiş Orhan Abi belli ki.. Ama "Korozman yaptık yolda" demesinden ben biraz huy kaptım, yalan yok.. "Yoksa" dedim bu adam posta arabasında bişey mi yaptı bizim kızlara?
* * *
Sözlüğe baktım, günahını almışım.. Etrafı dikizlemiş sadece.. Dikizlesin.. Bizim yapmadığımız şey mi?.. Orta mektebin merdivenlerinden çıkan kızları gozetlerken Hizmetli Eyüp Özacar'a yakalanıp kulağımızı kaptırmamız var.. "Ulan daha temin baççe'de ip atlıyodun bu kızla, utanmaz! diyerek..
* * *
Aynı şiirin bir başka yerinde de; "Bir teneke benzin aldık karaborsadan" diyor Orhan abi.. Bir teneke benzin aldık kara borsa'dan dediği yer İhsan Pulatlı'nın yeri olmalı.. Arkasında kocaman bir de havuzu da olan Benzin İstasyonu.. Ya da Şerafettin Şenyüz'ün "Kollu Benzin Pompası.. Kimden alacak başka.. Şehre giren otobüslerin yolcu indirip bindirdikleri tek yer orası..
* * *
BEN KENDİMİ ANLATIYORMUŞUM..
Arkadaş yazdıklarıma bakarak nasıl biri olduğum hakkında epey fikir sahibi olmuş.. "Eli kalem tutan biri yazılarında hep kendini anlatır biliyor musun tombik? diyor.. "Kendisinin söyleyemediklerini hikayesindeki kişilere söyletir.. Yazdiklari kurgu bile olsa böyledir.. "Vay anasını! dedim, "Millet nelere dikkat ediyor arkadaş.."
* * *
"Karaçayır mahallesinde büyüdüm ben" diyor. "Bir çocuk için çok büyük bir şans bu.. Düşünsene, Hacı Behçetler'le, Ciba Mustafalar'la, Nalbantlar'la, Gümüşbacaklar'la aynı mahalle'de yaşıyorsun.. Sürmeli hocalar'la, Cebeciler'le, Coslar'la.."
* * *
"Bir de dondurmacı Yuvarlak (Töperlek) olacaktı sizin sokakta" dedim "onu atladın.. Bırak sizin mahalleyi tüm şehrin tanıdığı biriydi Yuvarlak.."
* * *
Haklıymışım ama yanlış biliyormuşum.. Dondurmacı Recep abi'nin lakabı Yuvarlak
değil, Töperlekmiş.. 'Yuvarlak' olan eşi Nazmiye ablaymış. Çok şenlikli, renkli insanlarmış ikisi de.. "Sabah Nazmiyanım Radyo'yu açtı mı, herkes onların evindeydi" diyor.. Yuvarlak iyi Ud çalardı.. Camın kenarında oturup bir 'Tren Yolları' çalsın, Kadri Şençalar misafirliğe geldi, o çalıyor, Töperlek Play Back yapıyor zannedersin.."
* * *
''O cenahta herkes müzisyen zaten şekerim.. Seher Hanım mesela; her hafta bir kaç yerde sahne alıyor Seher Hanım.. Bugün Damgacılar'ın Garaj'ında 'Kına' daysa, yarın 'Şekerim Ali' amcaların bahçesindeki Sünnet'te..
* * *
Karageyikler'in evi desen TRT Arı Stüdyoları gibi.. Yolu Bolu'ya düşen ne kadar ünlü sanatçı varsa hepsi Ali Murat Karageyik'in evindeler.. Çoğu zaman Berber Fadıl abi bile var aralarında.. TRT ye girip Halk Müziği Sanatçısı olabilmek için o sıralar Ankara'yı su yolu yapan..
* * *
O anlatırken ben hala Yuvarlak'tayım.. Dudaklarımı ısırıyorum gülmemek için.. Neden biri Yuvarlak diğeri Töperlek? Peki oğlunun adı neden Sucudi..?
* * *
Yuvarlağın oğlunu sorarken "Ciguli" demişim yanlışlıkla.. "Sucudi kardeşim ! diyor, Sucudi !.. Maksuz mu yapıyosun? Dondurmacı Recep Abinin oğlu Sucudi..!
* * *
Onu dinlerken gözümün önünde Karaçayır'dan sahneler.. Gümüşbacaklar'ın Mustafa amcanın çalıştırdığı Belediye Çay Bahçesi.. Çetin Akkaş'ın babasının.. Sahnesinde Haydar Reis ile abisi Tayyar Önder'i dinlediğimiz, 100 masa ve 500 sandalyesi olan..
* * *
Şimdiki Nikah Salonunun olduğu yerdeki Kır Kahvesinde Kara Cehennem ile Ciba Mustafa.. Bahçenin gözden uzak bir köşesinde Sadık Ağa ile Nezihi Başçavuş.. Sadık Ağanın cebinde İspirto şişesi, elinde saz, palto ağacın dalında asılı..
* * *
"O zamanlar mahallede araba maraba yoktu ki kurban" diyor, "At arabası vardı, öküz arabası vardı, bir de Karageyikler'in Faytonu.. Ailenin özel aracı olarak.. Daha ne Üzeyir usta var piyasada, ne Eşşekçi Nurettin var, ne de Kanatlı Şavrolesiyle Mustafa Amca, Mustafa Sapmaztürk..
* * *
"Adamın hası'ydı bunlar Erdovan'ım.. Allah belamı versin adamın hası'ydı bunlar.. Cemiyet insanıydılar, bakımlıydılar, kibardılar.. Sen Bedir abla'yı hiç rastıksız gördün mü? görmedin, Seher abla'yı? onu da görmedin.. Eskiler işi biliyordu Erdovan'ım.. Yemesini de içmesini de eğlenmesini de biliyorlardı.. Hayat kısa yav.. Ölecez.. "Yaş otuz beş, yolun yarısı eder" demiş Yaşar Kemal.. Demiş ama 46 sında cortlamış.. Ne gülüyon..!
* * *
Yaşar Kemal'i Cahit Sıtkı olarak düzeltiyorum korka korka.. "Ee biz ne dedik! diyor "Biz de Cevat Sıtkı dedik..!
* *
Neyse dostlar, biliyorsunuz evde İnternet yok bu sıralar.. İmkamlari zorlayarak bugün de bir şeyler yazmaya çalıştık cep telefonundan.. Biz yine "kendinize iyi bakın" diyerek bitirelim bugün de.. Ve hiçbir şeye kafanızı takmayın diyerek..
Erdoğan Mühürcüoğlu.. 15. 08.2024
