BUNALDIK.. NE KADINLAR..
O kadar küçüktü ki şehir, o kadar azdık ki nüfusça.. Nerdeyse uzaktan akraba gibiydik birbirimizle.. Huyumuzu suyumuzu biliyorduk.. Neyi sevip, neyi sevmediğimizi, hangi takımı, hangi partiyi tuttuğumuzu, hangi gazeteyi okuyup, hangi bakkaldan alışveriş yaptığımızı.. Ya Mahvel'de, ya da Fırka'daydık akşamları.. Hafta sonları Seyfi Bey'in Şehir Sineması'nda değilsek, İhsan Pulatlı'nın Yeni Sineması'ndaydık, ya da Muhsin Kazan'ın çalıştırdığı Başak Sineması'nda..
* * *
Ne filmler izledik o sinemalarda ! Ali MacGraw ile Ryan O'Neal'in oynadığı Love Story den tut, Ömer Şerif'in Dr. Jivago'suna kadar.. Makine dairesinden perdeye uzanan ışıkların büyüsüne kapıldığımız yıllardı.. Antrag'da önünde biriktiğimiz büfe, elindeki açacakla gazoz şişelerine vurarak; 'Hadi başlıyoor!” uyarısı yapan Salih abi..
* * *
Hani bir şiir paylaşmıştık bir tarihte; ''Sanki hem bizi, hem bizim Şehir Sinemasını, hem de Salih abiyi anlatıyor dermiştik o şiir için.. Ali Koç Elegeçmez adlı bir şaire aitti..
*
Bak işte doldu yine tahtadan iskemleler,
Şimdi yok olsalar da her biri birer birer,
Gönül kapım açıktır bekleriz efendiler !
Bir bilete üç film, buyrun hanımlar beyler
Başlıyor sinemamda siyah-beyaz filmler..
*
Bak işte doldu yine, tahtadan iskemleler,
Kulaklar gong sesinde gözler perdeyi bekler..
Salih Abi kes artık camekana vurmayı,
Az sonra başlayacak siyah beyaz filmler..!
* * *
Geçenlerde Ryan O'Neal ile Ali McGraw'ın fotoğrafları yayınlandı bir dergide.. Baktım da; Gençlik hayallerimizi süsleyen o kızdan hiçbir şey kalmamış artık, yakışıklı oğlan da Sumo güreşçisi sanki.. Ben Ryan O'Neal dendi mi hep rahmetli komşum Mehmet Cop ve onun trafik kazasında kaybettiği güzeller güzeli kızı Nazan'ı hatırlarım..
* * *
BUNALDIK..
Düşünüyorum da; İnsanlık tarihinde az rastlanır bir belanın içine düştük biz galiba.. Bir kaç gündür izlediğimiz haberler adeta kafayı yedirtti bize.. En çok da Diyarbakırdaki çocuk cinayeti haberi.. Bunaldık ya, vallahi bunaldık! Tam bu yazıyı paylaşmak üzereyken iki yaşındaki bir bebeğin cinsel tacize uğradığı haberleri veriliyordu Televizyondan..
* * *
Ali Lidar ''Z raporu'' adlı kitabında; ''Gidelim buradan'' diyordu çare olarak,''Burası bize göre değil'' diyordu.. ''Nasıl baş ederiz bu kadar saçmalıkla? Her şeye sıfırdan başlayabilecek bir yer bulalım kendimize..''
* * *
Tamam gidelim de, nereye? Ümit Yaşar Oğuzcan' da diyor aynı şeyleri.. O da; "Bir gece başımızı alıp gitsek diyorum'' diyor.. ''Bir deniz kenarı mı olur, bir dağ başı mı olur.. Kaçsak bu kalabalıktan.."
* * *
Ümit Yaşar demişken; Tam 24 kez intihara teşebbüs etmiş Ümit Yaşar Oğuzcan.. Sonra ne mi olmuş? Babasının intihar girişimlerinden çok etkilenen oğlu,''öyle olmaz, böyle olur! der gibi gitmiş kendini Galata Kulesi'nden aşağıya atmış.. Oğlunun ölümünden sonra yazdığı ve Avni Anıl'ın bestelediği çok bilinen bir de şarkısı var onun.. ''Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın'' diye başlayan..
*
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın
* * *
NE KADINLAR..
Önce Deli Ömer sonra Islıkçı Erkan, Deli Ali, Hasan.. Kılıçarslan Köyü'nden Memed'i hatırlattı arkadaşlar.. ''İbişler'in Kirli Memed''ini.. Biz konuştukça isimler çoğaldı, hikayeler arttı.. Nutukçu Deli Refik, Çekçi Deli Mehmet, Veli Hocanın Ahmet..
* * *
Ve bayanlar.. Titiz Şahine, Çivrilli Hayriye, Hamide.. Sessizce yaşayan kadınlarıydı onlar şehrin.. Kendinden başka kimseye zararı olmayan, yorgunluklarını hüzünlerini gülümsemelerinin arkasında saklayan.. Evlere tahta silmeye giden Gıcıkların Zehra Teyze'yi hatırlarım ben hep.. Küfelik olan eşini Toramanın meyhanesinden denk sepeti'ne koyup ''boyun posun devrilsin emi! diye söylene söylene Akpınardaki eve taşıyan.. Deli Hamide'yi hatırlarım, Kedici Ayşe'yi, Bacacı Lale'yi..
* * *
Düşünüyorum da; Her birinin ayrı bir hikayesi vardı her halde.. Kimse durup dururken delirmiyor.. Çivrilli Hayriye'nin dilencilikten topladığı çuval çuval paranın eviyle birlikte yandığı anlatılırdı biz çocukken. Eşi Yanık Hakkı'nın köyde işlenen bir cinayete kurban gittiği..
* * *
Tenha şehrin ıssız adamlarıydı hepsi de.. Bir şehri memleket yapan figürler.. Şimdi hiçbiri yok artık.Yüzlerini bile unuttuk.. Daha kötüsü onlarla birlikte çocukluğumuz, gençliğimiz, anılarımız da yanlarında gitti..
* * *
KAMYON..
Bir kamyon fotoğrafı paylaşıldı geçenlerde; Ortada "Muhacir Ahmet" ile kamyonun üzerinde İlhan Abi var.. Kamyonun önünde de "Topal Seyfettin.. Rıfat Dereli'nin tamirhanesinin önü'' diye de not düşülmüş fotoğrafın altına..
* * *
Bizim toplanma alanımız olduğundan biz de iyi biliyoruz o mıntıkayı.. Bahar Sineması'nı, Sinemanın karşısındaki 'Baldudak' Hayrettin abinin evini, Hafız abinin dört yol ağzındaki bakkal dükkanını.. O dükkana yokuştan inen tomruk yüklü bir Kamyonun girdiğini bile hatırlarım ben.. Hafız abinin önlem olsun diye dükkanın önüne büyük büyük taşlar diktiğini.. Yokuşun başından baktığın zaman üç tane mezar var zannediyordun aşağıda.. Gece karanlığında okuyup üfleyip 'destur' bile çekersin oradan geçerken.
* * *.
PUSKAŞ TAHSİN
Siyah beyaz bir fotoğraf.. Sonradan renklendirilmeye çalışılmış ama olmamış.. Siyah beyaz olarak kalsaydı keşke.. Tanıdınız mı fotoğraftaki iki futbolcuyu? Biri Tahsin abi, Tahsin Önal, diğeri de Kemal Kocaeli.. İkiside rahmetli.. Tahsin Abinin ''Puskaş'' lakabı Macarların dünyaca ünlü futbolcusu ''Ferenc Puskaş'a olan benzerliğinden.. Onun Ankara'da görevliyken Etimesgut Belediyesi için gelen bir Otobüsü Boluspor'a kazandırdığını öğrenmiştik bir dostumuzdan..
* * *
Kulübe kazandırılan bu otobüsle Boluspor'un Fenerbahçe'den sonra Türkiye'nin otobüsü olan ikinci kulübü haline geldiğini.. Hem de o yıllarda.. Bugün biraz derin sulara açıldık galiba.. Her ihtimale karşı biz yine ''sürçü lisan ettiysek, affola'' diyerek bitirelim bugün de..
Hoşça kalın dostlar, kendinize iyi bakın..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU.. 12. 09. 2024
