“Ya, böyle işte,” diyor. “Sonunda buldum Hacı Abi'nin Restoranını..'' O kadar iştahla anlatıyor ki, çoğunu kaçırmışım anlattıklarının.. Anlamış gibi yalandan hıı hı deyip başımı sallıyorum..
* * *
''Hacı Yusuf Yar da Medine'deymiş'' diye duyunca Cidde'den Medineye geçmiş arkadaş.. Çok girişimci, çok ilginc biriymis Hacı abi.. Cebinde 250 bin lira ile Hatay Cilvegözü'den geçip Medine'de lokanta açmış.. Köfte, döner, pilav, tencere yemekleri..
* * *
Çok emek vermiş çok.. Ama Belediye imar değişikliği yapınca işi bozulmuş Hacı Abi'nin.. ''Az buz işler değil bunlar'' diyor.. ''Herkesin götü yemez afedersin..'' Eğilip bana soruyor: "Haksız mıyım Erdoğan? "Yoo, haklısın" diyorum.. ''Haklısın ama 'Sünnetçiler' girişimci bir aile zaten.. Kerestecilik var ailenin geçmişinde, Yemcilik var, Tavukçuluk var..
* * *
''Sonra aşçılık, lokantacılık bizim genlerimizden gelen bir şey.. Kolay kolay vazgeçilemiyor.. Pideci Veysel vardı sen de tanınsın.. Adam Akbank'ta memurdu ama, yapamadı, meslek aşkı ağır bastı.. Bastı istifayı, gitti Emin Palazoğlu ile Üner Can'dan 'Şölen'i devraldı.. Meslek aşkı böyle bişey.. Trafik kazasında kaybettiğimizde otuzbeşinde ya vardı, ya da yok.. İlkokul arkadaşım Ruhan'ın eşiydi rahmetli..''
* * *
''Öyle deme ! Ben bile kendimi kaptırıp nohutlu pilav satan bir arabanın peşine takılabiliyorum bazen.. Bazen de bir Köfte arabasının yanında yürüyorum dumanların arasında.. Utanmasam köfteciye ''arabayı biraz da ben sürebilir miyim! diyecem..''
* * *
Sünnetçilerin İsmail'i konuşuyoruz sonra.. Benim de Ortaokul'dan arkadaşım olan Rahmetli İsmail'i ve şimdi artık olmayan evlerini.. Bitişiğindeki Hamdi Yangınoğlu'nu, Ovabaşlıları, Onsekizler'i, Goncalar'ı, Karaçayıra çıkan sokağın başındaki Sinemacı Seyfettin bey'i..Ve alevlerin gökyüzüne yükseldiği Tabaklar Mahallesi yangınını.. İtfaiyecilerin 1942 model Nuh Nebi’den Kalma arazözle söndürmeye çalıştıkları büyük yangını..
* * *
''Emine Arıkan teyzenin evi vardı orada'' diyor.. ''Bircan ablaların oturduğu ev.. Yan tarafta Çay Şekerleri'nin evi.. Zerrin ile Berrin'in annesinin..''
* * *
Ben yukarı çarşıda diye biliyordum onların evini.. Lise'den Ağda Camisi'ne doğru yürürken sağdaki bina diye biliyordum..
* * *
Sinemacı Seyfettin Bey sadece Bolu'da Sinemacılık yapmamış meğer.. Sinemayı Mudurnu'da da başlatan kişiymiş o.. Şehir Sinemasında gösterilen filmleri seyyar bir sinema makinasıyla Mudurnu'ya taşıyormuş seyirciyle buluşturmak için.. Sinema onun Bolu'dan getirdiği 1944 yapımı ''Hasret'' filmiyle başlamış Mudurna'da.. ''Sinemacılık adamın tutkusuydu Tontiş'' diyor.. ''Belki Çavuslar Tarlasındaki yazlık Sinemanın bile işletmecisiydi Seyfi Bey..''
* * *
Baktım da arkadaşım herşeyi biliyor.. Ben ona Çavuşlar Tarlasındaki Yazlık Sinemayı soruyorum, o bana panayırdaki Çadır Tiyatrosunu anlatıyor.. Çadır tiyatrosundaki '‘Çift Motorlu'' Pamela'yı..
* * *
''Sütyeninin uçlarına ve poposuna taktığı püskülleri önce sağa sonra sola pervane gibi döndürürdü Pamela'' diyor.. Pamelayı hiç duymadım yalan yok.. Babuş Abla dese tamam.. Onun Milli kaleci Varol'un sevgilisi olduğu zamanları bile bilirim.. Çadır Tiyatrosuyla şehir şehir dolaştıklarını, Babuş Abla'nın panayırlarda kaleye geçen Varol'a parayla penaltı attırdığını..
* * *
DEPREM..
Son depremler yaşamlarımızın ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu bir kez daha gösterdi bize.. Hava boşluğuna düşen uçağın yolcuları gibi çığlık çığlığa kaldık ülke olarak.. Hayatta hiçbir şeyin garantisi yok.. Hiç birimiz yarın başımıza ne geleceğini bilmiyoruz,. Çok başarılı sporcular, çok güçlü politikacılar, çok tanınmış artistler, bilim adamları, para babaları..
* * *
Ben bu satırları yazarken, Bolu'da 4.8 lik bir deprem olduğunu haber veriyor bir arkadaşım.. ''Televizyonu aç!' Sizin mahalleyi gösteriyor'' diyor.. Çok korkmuş.. Daha çok, ''Marmara depreminin öncüsü olabilir mi'' diye endişelenmiş..1999 depremini Konuralp Caddesindeki Yıldız Bloklarında yaşamıştı ailesiyle.. 22 komşusunun hayatını kaybettiği, misafir olarak bulunan bir öğretmen arkadaşının da yıkıntılar arasından çıkarıldığı..
* * *
Birlik Apartmanını tarif ediyor bana.. Bilmez miyim orayı? Ziraat Müdürü Şadan Giray ve Şefik Arıkan'ın da oturduğu apartmandı orası.. Ana Tamirhane Müdürü İlhami Şener'in, Fuat Zorlu'nun, Meteoroloji Müdürü Muslihittin Türkmen ile Kemal Erpaçal'ın da oturduğu..
* * *
"Çocukluğumuzun, gençliğimizin geçtiği yerlerdi oralar'' diyor.. 'Bakkal Bayram'ın dükkanından canımız ne istiyorsa alabildiğimiz zamanlar.. Gazoz, kola, kraker, gofret.. Canımız ne çektiyse.. Şimdi öyle mi? Şimdi her tarafta kameralar''
* * *
''Şefik Bey akordiyonu ile balkona çıkınca biz karşıdaki arsada teneke çalıyorduk onu kızdırmak için.. Şimdi hiç bir şey kalmadı o günlerden.. Önce apartman sakinleri gitti, sonra da 1999 depremiyle apartmanın kendisi..''
* * *
KARSLIOĞLU..
''Atlarız Şeref Abi'nin hostesli otobüslerinden birine, ver elini İstanbul'' demiştim bir yazımda.. ''Şişli'de Keçi Taner'in, Kemal Çevik'in, Orhan Ercek'in yanına gideriz.. Olmadı Taksim'e çıkarız.. Haluk Uzun'un, Çetin'in, Esat'ın yanına.. Daha olmadı, Fatih'e geçer Bolu Yurdu'nda kalırız..''
* * *
Nasıl şaşırdım.. Meğer rahmetli Mustafa Karslıoğlu da Bolu Yurdu'nda kalıyormuş o sıralar.. Yurdun 16 numaralı ranzasının üst katında Necip Yirmili, alt katında Mustafa Karslıoğlu.. Necip Yirmili'nin Karslıoğlu'na hediye olarak aldığı ilk Steteskop da rahmetlinin başucunda asılı.. * * * Hayat işte.. Ne diyelim.. Bir yerde okumuştum, ''Hayat, doğru cevapları olmayan bir sınavdır'' diyordu yazar.. Doğru mu? El hak doğru..
Hoşça kalın..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU
