SÖYLEMDE LİYAKAT EYLEMDE RİYAKAR..!
Liyakat…
Liyakat…
Liyakat..!
Liyakat; Türk Dil Kurumu'nun sözlüğüne göre değerli, iş bilmek ehil olmak, işi ehline
vermek anlamları taşır.
Riyakar ise; kısaca tanımı olduğundan farklı, iki yüzlü anlamında kullanılır…
Eğer ki bu iki kelimenin içini doldurabilirseniz toplumun çoğunluğu tarafından; istenmeyen, uygun görülmeyen, şaşırılan, tepki verilen, kabul etmekte zorlanılan birçok konunun özüne inerek gerçeklerle yüz yüze gelmiş oluruz…
Son süreçte hepimizin dikkatlerini çeken bir gerçek var. Kullandığımız kavramların
birçoğunun içini dolduramıyoruz.
Söylemdeki ifade ile eylemdeki icraat tam tersi istikamette koşuyor...
Söylemler, kulaklara hitap etse hoş gelsede eylemler göz tırmalıyor, zihinleri tırtıklıyor ve toplumdaki şuurlu insanları rahatsız ediyor.
Örneğin; aniden zenginleşen bir kişi liyakat sahibi gibi algılanıyor!
Örneğin; Hiçbir emek harcamadan hısım akraba tanıdık diye makam mevki dolduranların liyakat sahibi algılanması gibi..!
Modayı giyinmeme olarak algılayanların, sanatçı, oyuncu fenomenlerin liyakatli bir meslek sahibi olduklarını kanıksamak gibi…
Elbet bu örneklere kanaat önderliği adı altında neyin, kimlerin, hangi konuların kanaat önderleri oldukları bilinmeyenlerin topluma liyakat boyası ile boyatarak sunulması gibi…
Birde sosyal medya üzerinden takipçi sayısına göre kumarda fuhuşta uyuşturucu partilerinde yakalandıkları halde, liyakat sahibi iddiasıyla rant borsasında işlem gören kağıttan kaplan liyakat sahiplerini unutmamak lazım…
Toplumda kanıksanmış hale gelen o kadar boş beleş liyakat sahibi var ki.
Dini değerlerimizin örselenmesinde de bu liyakat şifresi kullanılıyor.
Liyakat sahibi kisvesiyle din gibi kutsal bir gerçeği sadece üç ya da beş ayet ve hadis ile liyakat sahibi alim edasıyla boy gösterenlere ne demeli…
Liyakat diyoruz her işte bu donanımın olmasını talep ediyoruz ancak gerçek yaşantımızda hangi toplumsal olaylar, atamalar, temsiliyet makamları ne kadar liyakat esaslarına göre işliyor sanıyorum bu konuda hepimiz zafiyet gösteriyoruz.
Liyakatsiz olan her konuyu kanıksıyoruz…
Hatta işimize geliyorsa ve bize faydası olasılık dahilinde ise bu kadarcık ihtimale bile liyakatsizleri eleştirenleri liyakatsiz(!) diye kınıyoruz..!
Ondan sonrada liyakatten bahsedip, her işi ehline vermek gerektiğinden dem vuruyoruz samimiyetten uzak liyakatsizce!!!
Demem o ki; liyakatten bahsederken tanıdık, arkadaş, dost, partili, komşu, meslektaş diye yakınlığına göre değil de yaptığı işi işinin gerekliliğine göre yapıyor mu diye bakarak değerlendirmek gerekir.
İşte o zaman liyakat liyakatlice tanımlanmış olur…
Değilse LİYAKATE alkış tutarken RİYAKARLIK çukurunun içinde debelendiğimizin çok sonra farkına varabiliriz…
İmdat ASLAN
