OTEL.. AFİFE JALE.. (Günün mana ve önemine binaen)  
        Onun askerlik yaptığı, benim de bir süre bulunduğum şehri konuşuyoruz arkadaşlar.. Savaş Mahallesini, Barlar Sokağı'nı, Belediye Halk Gazinosu'nu, Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi’ni, çay bahçelerini.. Deniz Er Eğitim Alayı'ndaki asker arkadaşlarını saymaya başlayınca o da heyecanlanıyor ben de.. Saydığı isimlerin çoğunu tanıdığımı söyleyince büsbütün coşuyor.. ''1975 yılında Deniz Er Eğitim Alayı'nda bir gruptuk biz bu arkadaşlarla'' diyor..
* * *
       ''132 nci dönem Yedek Subay adaylarıydık.. Bizim tertipden Akpınar'lı Kör Saip vardı, Ayı Emin vardı, Erdal vardı, Yeniçağa'lı Nihat vardı, Profesör lakaplı Adnan vardı..'' 
* * *
        ''Çok hoş adamlardı'' diyor.. ''İskenderun'a gelirken daha yolda kafayı çekmeye başlamış bunlar.. Ellerinde kocaman valizlerle önce 'Emin Otel'e gelmişler.. Valizlerle ne işiniz var sizin Emin Otel'de? ''Niye ki? dedim, ''Emin Otele valizle almıyorlar mı?''
* * *
       Almıyorlarmış.. Zaten bunları valizlerle gören otel görevlisi de ''Kardeşlerim! demiş, ''bu otelde yatıya kalınmaz, sadece bir süre istirahat edilir..!  ''Allah allah'' dedim ''İskenderun'un neresindeymiş bu Otel? Biraz ilerisindeymiş, Soğukoluk'ta! ''Yok anasının bilmemnesi !'' demişim boş bulunup..
* * *
         Güya bizimkiler de, ''Amanın! demişler, ''biz yanlış geldik galiba! Yanlışlıkla gelinecek yer değil ki burası, taksi tutup geldiğin yer.. Bunlar İstanbul Roma otelinden de sabıkalı zaten.. Orada da Otel'in pencerelerinden teker teker  atlamışlardı caddeye.. ''Anadan üryan'' hem de.. Doncak.. Orada da ''Baskın''dan değil yangından kaçmışlardı güya.. Otelin katibi de rahmetli  Kemal abi, Karacehennem Kemal abi.. Bir dönemin en renkli simalarından..
* * * 
       ATLAR.. 
       ''Vay anasını! dedim, millet nelere dikkat ediyor arkadaş..
Bolu'da çekilen "Bir Avuç Toprak" filminde Ayhan Işık'ın bindiği At, rahmetli Veli Amca'nın Arap Atıydı demişim bir yazımda.. Jandarma Başçavuşu Veli Bey'in Siirt den getirdiği At demişim..  Bir hemşerim üşenmemiş bir fotoğraf gönderip ''o at, bu at mıydı? diye soruyor.. 
* * *
        Fotoğraf Bakırcılar yokuşunun başında, Amigo Tevfik Abi'nin kahvehanesinin önünde çekilmiş.. Balıkçı Çakır'ın tezgah açtığı,  Tümsübank'ın ve ve dik bir merdivenle çıkılan Şehir Kulübünün olduğu yerde.. Şehir Kulubünün ser verip sır vermeyen ''falanca bey orada mı? şeklindeki her soruya ''baktıralım efendim'' yanıtı veren beyaz ceketli garsonlarının  çalıştığı.. Yokuşun sonunda da Taşhan var zaten.. ''Bir Avuç Toprak'' filminin çekildiği mekan..
* * *
        O at, fotoğraftaki at mıydı, değil miydi bilmem mümkün değil tabi ki.. Ben de 8-10 yaşlarındayım zaten.. Taşhan da benim gözümde Yüzbaşı Tommiks'in Kulver Kalesi.. Avluda ben yüzbaşı Tommiks, yanımda sevgilim Suzi.. Doktor ve Konyakçı da üst katta Hamdi Genca'nın çantacı dükkanında.. Dışarda ellerinde mızraklarla ateş dansı yapan Kızılderililer.. En önde Yorgancı Bahri Abi ile İğneci lakaplı esnaf arkadaşı.. Başlarında Kartal Tüyü, ellerinde ok ve yay.. 
* * *
       Galiba atlarla çok haşır neşir olduğumuz yıllardı.. Orman Bölge Şefi Kadri Bey'in Kır Atı kalmış aklımda.. Uğur Lokantası sahibi Kemal Gökcesu'nun Tayfun'u.. O Tayfun ki, ön ayaklarını havadan havadan atarak bir yürüsün, gören ''Maşallah Subhanallah'' çekiyor.. Kıbrısçıklı Satılmış dayı ile Postacı İsmail Eraktaş'ın atları da öyle.. Avukat Hüsnü Eraktaş'ın babasının..
* * *
       Bir de Atlı postacı Kadir amca'nın atı var tabii.. Baykan yokuşundan çıkarken bir kaç kez rastladığım at.. Durup dururken şaha kalkan, ön ayaklarını havada eşinir gibi sallayan, kişneyen, parke taşların üzerinde lâk-lâk lâk sesler çıkararak yan yan yürüyen.. 
* * *
        Aslında bugün Tuzcu Mazhar Ağabey ve onun atından da bahsedecektik.. Oldukça geniş ve ilginç bir konu olduğu için başka bir güne bıraktık.. Babası Haşim Ustanın yanında, başlayan çıraklığı, bulaşıkçılığı olacaktı.. Ailevi sebeplerle camını çercevesini indirdiği Lokantadan ayrılması, dedesi Hancı Yunis Efendi'nin evinin altında açtığı dukkan, mali bir suçtan girdiği cezaevinde Hasan Duman'la olan koğuş arkadaşlığı.. 1975 yılında Hendekte yaşanan trafik kazasıyla sona eren yaşam hikayesi.. 
* * *
         KÖLELER..
         1699-1718 yılları arasında Bolu'nun gündelik yaşamı ve  yerli nüfusun, hangi yatırım araçlarına yöneldikleriyle ilgili bir çalışmaya rastladım bugün.. Bolu'da kölelerin varlığını ve yatırım aracı gibi görüldüklerini gösteren bir çalışmaya.. Okurken ''Vay canına! dedim.. ''Bakalım daha neler duyacak bu kulaklar..''
* * *
         İlk rastladığım kayıt; Akpınar mahallesinden Hacı Mehmed Efendi'ye ait.. Ondan kalan mirasta 80 kuruş değerinde 'Eyvan' adında sağır bir köle var... Köle sağır olduğu için fiat biraz düşük tutulmuş..  Koca Bey mahallesinden Ömer Çelebi'nin mirasında da 60 kuruş değerinde 'Kenan' isimli bir köle var.. 
* * *
       Tabaklar Mahallesi'nden Hacı Mehmed Ağa'dan kalan mirasta ise143 kuruş değerinde Hüseyin ile 80 kuruş değerindeki Hasan adlı köleler görünüyor..
* * *
        Karaçayır Mahallesi'nde ise Berber Kör Ahmed'in ellişer kuruş değerindeki Yusuf ve Davud adlı kölelerinden bahsediliyor.. Aynı mahalledeki bir başka evde de Müslim Amca var köle olarak.. Müslim Amca çok yaşlı olduğu için değeri beş kuruş olarak geçmiş kayıtlara..
* * *
         Kasaplar Köyü'nden Hacı Mustafa efendinin  Şahin, Vasıl, Şahbaz isimli köleleri ile bir de Gülistan adlı kadın kölesi var.. Erkek kölelerin toplam fiatı 120 kuruş ederken, Gülistan abla tek başına 90 kuruş.. 
* * *
        Onu konuştuk arkadaşlarla.. ''Hiç biri şehirden tası tarağı toplayıp gitmediğine göre hepsi yerli nüfusun arasına karışıp kayboldular'' diyen oldu..'' Belki sen, belki de ben onlardan birinin akrabasıyız' diyen.. ''Tehcir yıllarında Ermeni mahallesinde kimsesiz kalan bir kaç çocuğun durumundaki gibi.. Bazı ailelerin koruması altına alınan bir daha da izlerine rastlanılamayan..'' Hımmmm!! dedim.. '' Bu ihtimaller hiç aklıma gelmemişti..'' 
* * *
       Listeye baktım da bizim mahallede tek bir köle bile yok nedense.. Bir kaç yerde sadece delilerimizin çokluğundan bahsedilmiş.. Sayıca diğer mahallelerin uzak ara önünde olduğumuzdan.. Olsun..  ''Matmazel Noraliya'nın Koltuğu'' adlı kitabında ''Delilik iyidir'' diyordu Peyami Safa.. ''Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı'' diyordu..  Geçenlerde Bolu Lisesi önünde çekilmiş bir fotoğrafı paylaşılmıştı Peyami Safa'nın..
* * *
         SONUÇ..
         Neyse.. ''Bu günlük de bu kadar'' diyerek bitirelim yine.. Kendinize iyi bakın, her şeyin başı sağlık, hiç bir şeyi kendinize dert etmeyin'' diyerek.. Paraymış pulmuş bilmem neymiş.. Hepsi hava civa.. Çöpten ekmek toplayan ünlü şarkıcı örnekleri var önümüzde.. Alzheimer'in pençesinde kıvranan ünlüler.. Televizyondaki Haber Spikerine çay ikram etmeye çalışan komşum Selahattin Abi.. Bir zamanlar Münih'in altını üstüne getiriyorduk kendisiyle..
* * *
        Afife Jale'den bahsetmiştim bir yazımda hatırlarsınız.. Aşklarından, evliliğinden ve kapalı gişe oynayan filmlerinden.. Bir de mezarlık fotoğrafı eklemiştim o yazının altına.. Yerde akıl hastanesine ait bir tabut ve tabutun başında biri çocuk 4 kişi vardı.. ''Yoldan geçen biri yardım etmese'' demiştim, ''her halde el arabasıyla getireceklerdi Afife abla'yı..''
* * *
        Boluspor'un 1966 dan 1973 e kadar tam 7 yıl başkanlığını yapan ve şehre olağanüstü başarılar yaşatan Kamil Bilgihan.. Cenazesi 5-10 kişiyle kaldırıldı diye duyunca inanamamış birkaç kişiye daha sormuştum ''aslı var mı? diye.. Varmış..

         Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU..