Masallar masallar #1 (Bitlişehir ve Sihirli Su Faturaları)

Evvel zaman içinde, bit zaman içinde, uzak diyarların da ötesinde Bitlişehir adında bir şehir varmış.

Bu şehir ne büyükmüş ne de küçük, ama su zamları konusunda devasa bir üne sahipmiş!

Bitlişehir’in başında bir belediye başkanı varmış. Adı Zamiddin Başkan’mış.

Kendisi suya olan ilgisiyle tanınırmış ama bu ilgi “su nasıl ucuzlatılır?” yönünde değil, “suya başka ne bahaneyle zam yapabilirim?” şeklindeymiş.

Her ay belediyeye gelir gelir, hesap kitap yapar, gözlüğünü burnunun ucuna indirip şöyle dermiş: “Bu ay da zam yapalım! Geçen ay 'borular eskidi' demiştik, bu ay da ‘musluklar fazla döndü’ diyelim!”

Ve hop! Sihirli bir şekilde su faturalarına zam gelirmiş.

İlk ay faturalar 100 liraymış. Sonra 150… sonra 250… derken beşinci ayda vatandaş bir bakmış ki, su faturası 500 lira! Halk ilk başta sadece biraz mırıldanmış: “Bu ay duşu biraz kısaltalım...” Sonra: “Bir gün duş, bir gün ıslak mendil…” Ve en sonunda: “Duş mu? O da ne?”

Şehirde banyo yapmayı unutanlar çoğalmış. Evler, sokaklar, hatta belediye binasının önü bile garip kokularla dolmuş. Saçlar birbirine yapışmış, kepek kar yağışı gibi omuzlara serpilmiş, kimileri saçını tararken tarakta bir şeylerin yürüdüğünü fark etmiş! Evet... Bitlenmişler!

Şehrin yeni adı olmuş: Bitlişehir.

Bir gün minik bir çocuk – adı da Temizlik Taylanı – annesine sormuş: “Anne, neden banyoda su açınca elektrik faturası geliyor gibi titriyoruz?”

Annesi gözlerini kısmış ve hüzünlü bir sesle yanıtlamış: “Çünkü oğlum, duş almak artık bir lüks. Su faturasını ödeyene belediye ‘yaşama hakkı belgesi’ veriyor neredeyse.”

Durum gittikçe içler acısı bir hâl almış. Saçında bit taşımayanı dışlamaya başlamışlar. “Sen halktan kopmuşsun!” diyenler bile olmuş.

Sonra bir gün, herkes kaşınırken, caddelerde omuz omuza yürüyen Bitlişehir Halkı, belediye binasının önüne toplanmış. Herkesin elinde bir tarak, bir de koku spreyi varmış.

Zamiddin Başkan paniklemiş: “Aman Allah’ım! Bu ne kaşıntı! Bu ne koku! Ben suya zam yaparken kimse banyo yapmamazlık etmez sanmıştım!”

Bir teyze öne çıkıp bağırmış: “Zamiddin! Bir damla suya beş mazeret ürettin! Biz artık duşu YouTube’dan izliyoruz!”

Başkan sonunda pes etmiş. Su zamlarını geri almış, hatta suya kampanya bile başlatmış: “İki duş alana üçüncüsü bedava!” Bitlişehir halkı coşmuş! Herkes duşlara koşmuş, çeşmeleri şarkı söyleyerek açmışlar.

Bitler valizlerini toplamış, şehri terk etmiş. Temizlik Taylanı da banyo yaparken şarkı söylemiş: “Bitli günler geride kaldı, Sular aktı, hayat şen oldu vallahi!”

O günden sonra Bitlişehir’in adı da değişmiş: Temizkent olmuş! Ve halk, suyun değerini ama asıl temizliğin özgürlüğünü unutmamış.

Gökten üç kova su düşmüş, biri başkana, biri Taylan’a, biri de bu masalı gülerek okuyana! ?? Darısı da...