BAĞIRA BAĞIRA SUSMAK
''Bazen; hayat yorar insanı!'' demiş şair.. ''Şarkılar yorar, beklemek yorar, özlemek yorar, affetmek yorar, hoş görmek yorar.. Boş vermek bile yorar..'' Sonra devam etmiş; ''Ve insan susar! Her şeye, herkese rağmen susar.. Elinden gelen tek şeyi yapar; Bağıra bağıra susar!'' Benim son günlerdeki Hal-i pür melâl'imi anlatan bir şiir bu aslında..
* * *
Merak ettim kime ait bu şiir diye.. Baktım şiirin altında benden başka herkesin ismi var.. Önüne gelen altına ismini yazıp paylaşmış.. Meşhur olmanın en kestirme yolu.. Benim de aklıma gelmedi değil.. Herkes çalıyor bişeyler, benim neyim eksik? O kadar yazıyoruz bırak bir ödül almayı daha Mansiyon bile alamadık..
* * *
ANILAR..
Kitaplarla kafayı bozdum bu sıralar.. İyi de oluyor aslında.. Yazmak için yeni yeni şeyler çıkabiliyor insanın karşısına.. Sezai Arlı'nın ''Bir Mühendisin Anıları'' adlı kitabı örneğin.. Yazar kendi kişisel hikayesi üzerinden atandığı şehrin, Bolu'nun siyasi ve sosyal yaşamını anlatıyor.. Şehrin otellerini, sinemalarını, çay bahçelerini.. Anılarının arasında en çok da, her akşam iş çıkışı uğradıkları mühendisler lokali var.. Ve bu lokalde tanıştıkları Mustafa İzmirli adlı kişi.. Kendini İstanbullu olarak tanıtan, yazarla aynı otelde kalıp, aynı lokantada yemek yiyen..
* * *
Şehirde hemen herkesin tanıdığı ve çok sevdiği biriymiş Mustafa İzmirli.. Sürekli takım elbise giyen orta boylu, fötr şapkalı Ayhan Işık bıyıklı.. ''Garip huyları olan ilginç bir karakter'' diyor yazar onun için.. ''Porno film furyası olduğu dönemde kimse kendisini tanımasın diye Başak Sinemasına film başladıktan sonra giren, arka sıralardan birine usulca oturan..''
* * *
Onu tanıyanlardan birinin 'Polo ! ' diye seslenmesi ve yakalanmanın şaşkınlığıyla verdiği anormal tepki de var yazarın anıları arasında.. Ve o tepki üzerine sinemadaki herkesin gülmekten yerlere yattğı.. Arkadaşlarının en büyük eğlencelerinden biri de onun Turist Otel'de yatağının altına sakladığı erkek dergilerini yürütmekmiş..
* * *
Allah Allah, dedim. ''Kimmiş bu takım elbiseli, fötr şapkalı Ayhan Işık bıyıklı adam.. Omzunda kumaş topu, çantasında gömlek, kravat gibi Manifatura ürünleriyle dolaşıp satan.. En azından lakabı neymiş..?
* * *
Lakabı ''Polyester''miş, Polyester Mustafa..! ''Allah canını almasın'' dedim içimden, ''şunu baştan yazsana be adam!'' Çok kişiyi lakabıyla tanıyoruz biz memlekette.. Babadan oğula, anneden kızına geçen lakaplarla tanıyoruz.. Foterli Salih, Gayış Hasan, Gulugulu Osman, Oynak Kazım, Dombay Ahmet, Ayı Emin, Ördek Adnan, Pire Necip..
* * *
İyi oldu.. Şehrin otellerini, sinemalarını, çay bahçelerini bir kez daha hatırlamış oldum bu kitap sayesinde.. Turist Oteli özellikle.. Hani bazı şehirleri ön plana çıkaran simgeler vardır, şehirlere farklı anlamlar yükleyen; onlarden biriydi Turist Otel.. 1959 yılında temeli atılan, şehre gelen ünlülere, seyyahlara, hatta sinemacılara ev sahipliği yapan.. Bazen önüne bağlanmış filmci beygirlerine, bazen başında kovboy şapkası, ayağında kovboy çizmeleri ile Yılmaz Güney'e, bazen de gece uyku tutmayınca otelin önündeki minibüste bulmaca çözmeye çalışan Cem Karaca'ya rastladığımız..
* * *
Resepsiyonda otelin genç yaşta vefat eden katibi, Lobide rahmetli Murat Çiçek.. Otelin emektarı.. Bolu'ya gelmeden önce Zonguldak'ta İtfaiyeci, Ereğli'de maden işçisi, Abant'ta emanet aldığı ceketle Garson.. Anlatsa bir kaç tane roman çıkardı hayatından..
* * *
Bir dönem o otelin Bodrum katı bizim jenerasyonun devam ettiği Abantspor lokaliydi.. Benim Servet Vardallı'nın muhasebe bürosu için iş başvurusu yaptığım, Servet abi tarafindan bodrum katında sınava çekildiğim yer.. Murat Ağabeyin sınav için Resepsiyondan getirdiği hesap makinesinin tutukluk yapmasıyla derin bir oh çektiğim..
* * *
Polyester Mustafa sayesinde unuttuğumuz Başak Sineması'nı da hatırladık.. Muhsin Kazan'ın çalıştırdığı, şapka ile oturanların sürekli uyarıldığı sinema.. Benim daha çok Selim Hocanın yaşadığı trajedi ile hatırladığım.. Selim Marangoz ve eşinin, Sinemanın önünde kaldırıma çıkan bir arabanın altında kaldıkları kaza ile.. Galiba bir de evlat acısı çıkmıştı o kazanın içinden..
* * *
İnsan, keşke bir yolunu bulup o günlere tekrar dönebilsek diyor.. Gökyüzünü içimize çeke çeke dolaşsak şehrin sokaklarında..
Gurbetteki çoğu hemşerim gibi ne zaman memleketten bahsedilse, kubbeleri, kurnaları ve Sarı Pirinç musluklarıyla Kaplıca gelir benim aklıma.. Havuzda suları tokatlayan, deve güreşi yapan amcalar gelir..
* * *
Elinde takunya ile Cemal Gökçesu'yu, Kadife Kemal'i, Çakır Ayhan'ı havuzun etrafinda dört döndüren Hoca Ismail amca gelir.. Kendisine yapılan bir eşşek şakasından sonra hepsini önüne katıp; alçaklar!, terbiyesizler, adiler ! diyerek kovalayan, ''Ben de hepinizi mahkemeye vermezsem !'' diye bas bas bağıran..
* * *
Küçük Ilıca kavşağındaki su kaynağı ve onun başında sohbet eden amcalar var bir de.. Başında arkaya ittiği kasketi, kulağının kenarında sigarasıyla Cavit Buğdaylı, Omzunda ceketi, dudağının ucunda sigarası ile Hamdi Genca, Hastane Baskatibi Kara Ahmet, Koca Götün Hakkı Efendi.. Ve bir başka köşede önlerinde Nane Likörü şişesi ile Gazcı Şükrü ve Aktaş'tan Halis Dede..
* * *
Halis Dede'yi 1940'lı yıllarda Bolu'da gardiyanlık yaptığı dönemden hatırlıyoruz.. Ünlü Ankara Cinayeti zanlısı Haşmet Orbay'ı her gün Borazanlar'daki Cezaevinden alıp Fırka Tepesi'ne sığınak kazdırmaya götürürken.. Hitler'in olası hava saldırısına karşı kazılan sığınaklara..
*
Kaplıca denince bir de Ümit Yaşar ve onun ''Bu Şehrin Hamamları'' adlı şiiri var.. Okuduktan sonra gaza gellip bir arkadaşla Sultan Hamamı'nın çatısına tırmanıp içerisini gözetlediğimiz..
*
Kimler yıkandı bu şehrin hamamlarında
Kimler soyunup dökünmedi,
Nice güzeller gördü bu mermer taşlar
Bu dilsiz kubbeler
Senin gibisini görmedi..
* * *
Bari daha fazla saçmalamadan bitirelim bugünkü yazımızı.. Daha fazla Ser verip sır vermeden..
Hoşça kalın..
Erdoğan MUHURCUOĞLU..
