Öğretmenim

Muallim Bey'dik, Hocahanım'dık.
Toplumda yerimiz vardı.
Mezun olduğumuzun haftasında tayinimiz çıkardı.
Başarılı olanlarımız, idareci yapılırdı.
İdarecilik istenmez, teklif edilirdi.
Siyasetçinin ilgi alanına girerdik, ama oyuncağı yapılmazdık.
Teftiş raporlarımız değerlendirilirdi.
Üst görevlendirmelerde liyakat esastı.
Politikacının peşine düşmek kimsenin aklına gelmezdi.
Öğretmenine sahip çıkan gerçek sendikalar vardı.
Öğrencisi çekinir, velisi saygı duyardı.
Öğretmen, öğretmen okullarından çıkardı.
Öğretmen çoğunlukla öğretmenle evlenirdi.
Haksızlık varsa idari yargıdan dönerdi.
İtibarsızlaştırma metodu henüz keşfedilmemişti.
Parası az, itibarı yüksek meslekti.
Şimdilerde, tayin için yıllarca bekleyen, kurada
 kazananların sevinç çığlıkları attığı, politikacılara yem edilen, yönetmelikleri sık değişen, hak edenlerin yerini, hak yiyenlerin aldığı, güvencesi yok edilen, tutunacak dal arayanların mesleği oldu.
Öğretmenler Günümüz kutlu olsun.